پیامبری که دین را به کمال رساند و امامی که آن را از انحراف نجات داد و تا اوج شکوفایی پیش برد

«پیامبر(ص) به ما آموخت که اخلاق، مدارا و وحدت، ستون‌های یک جامعه سالم است و امام صادق(ع) نشان داد که علم، قوی‌ترین سلاح در برابر جهل و انحراف است. نسل جوان امروز، بیش از هرچیز به این دو عنصر نیاز دارد: اخلاقی که بتواند در برابر طوفان‌های فرهنگی تاب بیاورد و علمی که بتواند آینده‌ای روشن بسازد. این میلاد مبارک، فرصتی است تا از این دو خورشید نور بگیریم و راهی تازه برای زندگی خود بیابیم.»

کد خبر: ۶۲۸۹۵۰

يکشنبه - ۰۸ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 08 June

به گزارش نوید شاهد سمنان، هفدهم ربیع‌الاول، روزی است که دو نور آسمان در یک افق طلوع کردند. رسول اکرم(ص)، پیامبر رحمت و مهربانی و امام جعفر صادق(ع)، ششمین اختر تابناک آسمان امامت و امامت و پیشوای مذهب جعفری، در همین روز چشم به جهان گشودند. تقارنی که خود پیامی بزرگ دارد: پیامبری که دین را به کمال رساند و امامی که آن را از انحراف نجات داد و تا اوج شکوفایی پیش برد.

برای ما که در عصر سرعت، ابهام و انبوهی از الگو‌های ساختگی زندگی می‌کنیم، میلاد این دو بزرگوار چیزی فراتر از یک مناسبت مذهبی است؛ این میلاد، دعوتی است برای توقف و تأمل در سیره کسانی که هنوز هم می‌توانند چراغ راه ما باشند.

اگر امروز از بحران هویت، فقدان الگو و سرخوردگی نسل جوان سخن می‌گوییم، شاید بد نباشد نگاهی بیندازیم به سیره کسی که قرآن او را «اسوه حسنه» نامیده است. پیامبر اکرم(ص) نه فقط یک رهبر دینی، که یک مدیر و مربی بزرگ بود، کسی که حساس‌ترین پست‌های سیاسی، فرهنگی و نظامی را به جوانان واگذار می‌کرد. او به نوجوانان و جوانان بهای زیادی می‌داد و در برخورد با آنان، روحیات لطیف و حساس‌شان را درمی‌یافت و به افکار و خواسته‌های‌شان احترام می‌گذاشت. اگر پیامبر امروز در میان ما بود، جوانان را نه به حاشیه که به متن می‌آورد؛ نه به انفعال که به میدان عمل.

اخلاق پیامبر(ص) نیز بی‌نظیر بود، او با وجود خدمات فراوان به مردم، همواره مورد قدردانی قرار نگرفت و حتی با بی‌مهری مواجه شد، اما هیچ‌گاه از مسیر حق بازنگشت. او به رنگ، نژاد و جایگاه افراد توجهی نداشت و هرجا توانست برای مردم خیرخواهی کرد. این، همان نسخه‌ای است که امروز جامعه ما برای رهایی از تفرقه، تعصب و بی‌اخلاقی به آن نیاز دارد.

در سوی دیگر این میلاد مشترک، امامی ایستاده که اگر امروز از «دانشگاه» و «نهضت علمی» حرف می‌زنیم، بی‌گمان باید نام او را بر تارک آن بنویسیم. امام جعفر صادق(ع) در دوران ضعف حکومت اموی، فرصتی بی‌نظیر یافت تا فعالیتی علمی را بنیان نهد که تا پیش از آن سابقه نداشت. او با پایه‌ریزی مکتب و مذهب جعفری، به توسعه علوم انسانی و اسلامی پرداخت و بیش از چهار هزار شاگرد را تربیت کرد و به اقصی نقاط جهان اسلام اعزام کرد.

اما نکته مهم‌تر برای نسل جوان، نگاه خود امام به علم و جوانان است. امام صادق(ع) می‌فرمود: «دوست ندارم جوان شما را جز در دو حال ببینم: دانشمند یا دانش‌آموز.» یعنی یا باید در مسیر یادگیری باشی یا در جایگاه دانایی؛ هیچ‌کس حق ندارد در میانه راه بایستد. در روزگاری که سطحی‌نگری و روزمرگی جای تعمق و تلاش را گرفته، این سخن امام، فراخوانی است برای جنبشی دوباره در مسیر علم و آگاهی.

میلاد پیامبر(ص) و امام صادق(ع)، نه یک جشن سطحی، که یک تذکر است؛ تذکری به ما که سیره این دو بزرگوار را به متن زندگی روزمره بیاوریم. پیامبر(ص) به ما آموخت که اخلاق، مدارا و وحدت، ستون‌های یک جامعه سالم است و امام صادق(ع) نشان داد که علم، قوی‌ترین سلاح در برابر جهل و انحراف است.

نسل جوان امروز، بیش از هرچیز به این دو عنصر نیاز دارد: اخلاقی که بتواند در برابر طوفان‌های فرهنگی تاب بیاورد و علمی که بتواند آینده‌ای روشن بسازد. این میلاد مبارک، فرصتی است تا از این دو خورشید نور بگیریم و راهی تازه برای زندگی خود بیابیم. میلادشان بر همه ما مبارک باد، به ویژه بر آن دل‌های جوانی که همچنان تشنه حقیقت‌اند.

انتهای متن/