خاطره خودنوشت شهید حجت اله باقری قسمت «۱۸»

بیانیه‌ی رزمندگان: مأموریت ما اثبات اسلام به جهان است، نه اشغالگری

شهید حجت‌اله باقری در دفترچه خاطرات خود می‌نویسد: «درست است که دشمن بعث مدام شهر‌های ما را بمباران می‌کند، اما چرا کشور‌های جهان این صدامی‌ها را محکوم نمی‌کنند؟ با این حال، ما هنوز حتی یک تیر هم به سمت شهر بصره پرتاب نکرده‌ایم؛ چرا که می‌دانیم ملت محروم عراق گناهی ندارد.» متن کامل قسمت هجدهم خاطره خودنوشت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۲۸۷۲۵

شنبه - ۰۷ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 07 June

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید حجت‌اله باقری چهارم خردادماه ۱۳۴۶ در روستای «رودبال» از توابع شهرستان فیروزآباد چشم به جهان گشود. هفت ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا اول راهنمایی گذراند. او نوجوان بود که با روحیه‌ای بسیجی لباس رزم بر تن کرد و به‌عنوان تک‌تیرانداز راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد. ابتدای سال ۱۳۶۴ ازدواج کرد و تشکیل خانواده داد. وی سرانجام بیستم تیرماه ۱۳۶۴ در پاسگاه مرزی «بیات» دهلران در حالی که مردانه در برابر دشمن ایستاده بود، بر اثر اصابت ترکش به دست و پا، به قافله شهدا پیوست. پیکر پاکش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

متن خاطره:

شب حمله بود و ما روز بعد به جبهه رفتیم. پس از مدتی، به مقابل یک خاک‌ریز بسیار بزرگ رسیدیم؛ وقتی آن را دیدیم، خودمان هم از عظمتش تعجب کردیم. اگر ما آن خاک‌ریز را که عراقی‌ها در مرز دارند در اختیار داشتیم، حتی اگر تمام ابرقدرت‌های دنیا هم می‌آمدند، نمی‌توانستند از ما چیزی بگیرند. اما رزمندگان دلاور اسلام چنان شجاعانه آن را تصرف کردند که صدامیان فرار کردند.

آن‌ها کانال‌هایی با عمق ۴ متر و عرض ۳ متر ایجاد کرده بودند. به خدا قسم، برادران از روی آن کانال‌ها پروازکنان (با شجاعت) عبور کردند. آن‌ها در کانال، ۴ ردیف سیم‌خاردار کشیده بودند تا هر کسی که می‌خواست از روی آن عبور کند، گیر بیفتد؛ اما هیچ‌کدام از برادران ما در آن دام گرفتار نشدند و اکنون آن منطقه به دست رزمندگان اسلام افتاده است.

ما قصد نداریم به بصره حمله کنیم و نمی‌خواهیم خاک عراق را تصرف کنیم؛ هدف ما این است که انقلاب اسلاممان را به جهانیان ثابت کنیم. اگر اراده می‌کردیم، در عرض یک ساعت می‌توانستیم وارد بغداد و بصره شویم، اما نمی‌خواهیم چنین اتفاقی بیفتد. درست است که دشمن بعث مدام شهرهای ما را بمباران می‌کند، اما چرا کشورهای جهان این صدامی‌ها را محکوم نمی‌کنند؟ با این حال، ما هنوز حتی یک تیر هم به سمت شهر بصره پرتاب نکرده‌ایم؛ چرا که می‌دانیم ملت محروم عراق گناهی ندارد.

ادامه دارد...