فرازی از وصیت‌نامه شهید «عبدالرضا زارعی وحید»؛

مرگ حق است؛ چه دیر و چه زود

شهید عبدالرضا زارعی وحید، تکاور ارتش و از شهدای شهرستان قروه، در حالی که مدت‌ها در انتظار شهادت و رسیدن به آرزوی دیرینه خود بود، در هجدهم شهریورماه ۱۳۵۹ در منطقه سرپل‌ذهاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید و در وصیت‌نامه‌اش از خانواده خواست در فراق او صبور باشند و او را حلال کنند.

کد خبر: ۶۲۸۶۸۹

چهارشنبه - ۰۴ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 04 June

به گزارش نوید شاهد کردستان، شهید عبدالرضا زارعی وحید فرزند محمدحنیفه و سکینه، در دوم فروردین‌ماه ۱۳۴۰ در روستای شهابالدین از توابع شهرستان قروه دیده به جهان گشود.

وی تحصیلات خود را تا پایان دوره ابتدایی ادامه داد و پس از آن به کشاورزی مشغول شد. شهید زارعی وحید متأهل بود و به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت.

این شهید والامقام سرانجام در هجدهم شهریورماه ۱۳۵۹ با سمت تکاور گروهان چهارم در منطقه سرپل‌ذهاب، در جریان درگیری با نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.

پیکر مطهر شهید عبدالرضا زارعی وحید مدتی در منطقه باقی ماند و پس از تفحص، در بیستم بهمن‌ماه ۱۳۵۹ به زادگاهش انتقال یافت و در گلزار شهدای روستای شهابالدین به خاک سپرده شد.

وصیت‌نامه شهید عبدالرضا زارعی وحید

بسم‌الله الرحمن الرحیم

اول هر کار به نام خداوند بخشنده مهربان

وصیت‌نامه عبدالرضا زارعی وحید، تکاور گروهان چهارم، که از خیلی وقت در انتظار شهید شدن بودم و ان‌شاءالله که دیر یا زود به این آرزوی دیرینه خود می‌رسم؛ و از شما پدر و مادرم می‌خواهم که هیچ ناراحت نشوید؛ چون آخر هر فرد مرگ است و مرگ هم حق است، حالا چه دیر و چه زود.

باری پدر جان، من مردم؛ زنم را به هر طوری که میل و رضای خودش است، با او رفتار کن؛ و ثانیاً اگر کسی گفت از من پول می‌خواهد، لطفاً بدهید.

امیدوارم که همه شما من را حلال کنید و روحم را از عذاب آخرت آزاد کنید.

با تقدیم احترامات
تکاور عبدالرضا زارعی وحید