فرازی از وصیت‌نامه شهید «شفیع رحیمی»؛

برای من گریه نکنید، در راه حق کشته شدم

شهید شفیع رحیمی، نوجوان ۱۶ ساله سنندجی، در کنار تحصیل و تلاش برای کمک به خانواده، با ایمان و پایبندی به فرائض دینی به عضویت سپاه درآمد و به عنوان پیشمرگ مسلمان به دفاع از مردم و انقلاب پرداخت؛ او سرانجام در هشتم اسفندماه ۱۳۶۰ در اقدامی تروریستی به شهادت رسید و در وصیت‌نامه‌اش از خانواده خواست در فراقش صبور باشند و برادرانش راه او را ادامه دهند.

کد خبر: ۶۲۸۶۳۴

سه‌شنبه - ۰۳ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 03 June

به گزارش نوید شاهد کردستان، شهید شفیع رحیمی فرزند محمدامین، در اول بهمن‌ماه ۱۳۴۴ در روستای دانیکش از بخش کلاترزان شهرستان سنندج در خانواده‌ای زحمتکش و کم‌درآمد به دنیا آمد.

پدرش کارگر بود و با دشواری هزینه‌های زندگی خانواده را تأمین می‌کرد. شفیع از همان کودکی با سختی‌های زندگی آشنا شد و تلاش می‌کرد با کار کردن، بخشی از بار زندگی را از دوش پدر بردارد. او تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان رساند و دوره راهنمایی را در مدارس ابراهیم غریبی و نهم آذر سنندج ادامه داد.

شفیع رحیمی در سال ۱۳۶۰ با عشق و علاقه به عضویت سپاه پاسداران درآمد و به عنوان پیشمرگ مسلمان لباس رزم پوشید. مدت زیادی از حضورش در سپاه نگذشته بود که در اقدامی تروریستی توسط عناصر ضدانقلاب در هشتم اسفندماه ۱۳۶۰ در خیابان انقلاب سنندج به شهادت رسید و پیکر مطهرش در گلزار شهدای بهشت محمدی سنندج به خاک سپرده شد.

وصیت‌نامه شهید شفیع رحیمی

به نام خدا

وصیت من این است که بعد از شهادت من، برادر کوچکترم اسلحه بردارد و مثل من با دشمنان الله‌اکبر و جیره‌خواران آمریکا، کومله، دموکرات، فداییان خلق  مبارزه نماید و بعد از او برادر دیگرم، تا آخرین نفر؛ و از پدر و مادرم تقاضا دارم که برای من گریه نکنند و خوشحال باشند؛ چون من یک فرد مسلمان بودم و در راه حق کشته شدم.