نگاهی به زندگی شهیدان صالحی؛ روایت دو برادر که در آغوش جبهه به شهادت رسیدند

در پی درگذشت حاجیه‌خانم بی‌بی فخرالسادات سجادی، مادر گرانقدر شهیدان محمدرضا و محمدمهدی صالحی، مروری بر زندگی پربار این دو شهید والامقام دفاع مقدس داریم؛ دو برادری که در نوجوانی قدم به میدان جهاد گذاشتند و سرانجام در عملیات کربلای ۴ به شهادت رسیدند.

کد خبر: ۶۲۸۵۶۵

دوشنبه - ۰۲ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 02 June

به گزارش نوید شاهد کرمان، مادران شهدا روایتگر بخشی از تاریخ پرافتخار دفاع مقدس‌اند؛ مادرانی که سال‌ها چشم‌انتظار بازگشت فرزندان خود ماندند و با صبری مثال‌زدنی، داغ فرزند را به افتخار تبدیل کردند. حاجیه‌خانم بی‌بی فخرالسادات سجادی، مادر شهیدان والامقام محمدرضا و محمدمهدی صالحی نیز از جمله همین مادران صبور و فداکار بود که پس از سال‌ها زندگی با یاد و خاطره فرزندان شهیدش، دار فانی را وداع گفت. به همین مناسبت، مروری بر زندگی این دو شهید سرافراز داریم.

شهید محمدرضا صالحی؛ نوجوانی که از ۱۴ سالگی راهی جبهه شد

شهید محمدرضا (رضا) صالحی دوازدهم مهرماه سال ۱۳۴۶ در خانواده‌ای اصیل، متدین و معتقد در رفسنجان متولد شد. به دلیل شغل پدر، دوران کودکی و نوجوانی خود را در شهرهای رفسنجان، کرمان، زاهدان و یزد سپری کرد و تحصیلات خود را در همین شهرها ادامه داد.

رضا در حالی که تنها اندکی بیش از ۱۴ سال داشت، در ۱۵ آبان‌ماه ۱۳۶۱ برای نخستین بار راهی جبهه‌های نبرد شد. نوجوانی که هنوز سال‌های نخست جوانی را تجربه نکرده بود، با روحیه‌ای سرشار از ایمان و احساس مسئولیت، دفاع از اسلام و میهن را برگزید.

او در همان سال از ناحیه دست راست مجروح شد، اما جراحت مانع ادامه حضورش در جبهه نشد. رضا بار دیگر به میدان‌های نبرد بازگشت و در ادامه دوران دفاع مقدس، همراه برادرش محمدمهدی به گردان ۴۱۰ به فرماندهی شهید حاج احمد امینی پیوست.

دو برادر در جریان عملیات خیبر در جزیره مجنون بر اثر حمله شیمیایی دشمن آسیب دیدند؛ اما همچنان در مسیر دفاع و جهاد باقی ماندند. سرانجام شهید محمدرضا صالحی در ۵ دی‌ماه ۱۳۶۵ در جریان عملیات کربلای ۴ به شهادت رسید. پیکر مطهر او سال‌ها در منطقه باقی ماند و این شهید والامقام در شمار شهدای مفقودالاثر قرار گرفت. پس از ۹ سال چشم‌انتظاری، پیکر شهید رضا صالحی در سال ۱۳۷۴، همراه با پیکر دایی شهیدش، شهید سیدجلال سجادی، از منطقه تفدیده خوزستان بازگشت و پس از تشییع، در گلزار شهدای رفسنجان و در کنار برادر شهیدش آرام گرفت.

شهید محمدمهدی صالحی؛ شهادت در ۱۸ سالگی

شهید محمدمهدی صالحی نهم دی‌ماه سال ۱۳۴۷ در همان خانواده مؤمن و متدین در رفسنجان چشم به جهان گشود. او نیز مانند برادرش، به اقتضای شغل پدر، دوران کودکی و نوجوانی را در شهرهای رفسنجان، کرمان، زاهدان و یزد سپری کرد و به تحصیل پرداخت.

محمدمهدی از همان دوران نوجوانی روحیه‌ای مؤمنانه و انقلابی داشت و در ۲۵ اردیبهشت‌ماه ۱۳۶۲، همزمان با عملیات بیت‌المقدس، برای نخستین بار راهی جبهه شد؛ در حالی که تازه وارد چهاردهمین سال زندگی خود شده بود.

او در ادامه، همراه برادر بزرگ‌ترش رضا، در جبهه‌های دفاع مقدس حضور یافت. این دو برادر در عملیات خیبر و در منطقه جزیره مجنون بر اثر حمله شیمیایی دشمن آسیب دیدند و پس از تشکیل گردان ۴۱۰ به فرماندهی شهید حاج احمد امینی به این گردان پیوستند. محمدمهدی سرانجام در ۵ دی‌ماه ۱۳۶۵، در جریان عملیات کربلای ۴ و در سن ۱۸ سالگی به شهادت رسید.

پیکر این شهید پس از تشییع در یزد، به رفسنجان منتقل و در گلزار شهدای این شهر به خاک سپرده شد؛ جایی که بعدها پیکر برادرش نیز پس از سال‌ها مفقودی به آنجا بازگشت تا این دو برادر بار دیگر در کنار یکدیگر آرام بگیرند.

مادری که دو فرزندش را تقدیم ایران و اسلام کرد

داستان زندگی شهیدان محمدرضا و محمدمهدی صالحی، تنها روایت دو رزمنده و شهید نیست؛ روایت مادری است که دو فرزند جوان خود را راهی میدان دفاع کرد و سال‌ها با داغ و فراق آنان زندگی کرد. این دو برادر، در دامان مادری فداکار و قهرمان‌پرور و در محضر پدری مؤمن پرورش یافتند و در اوج جوانی، جان خود را در راه دفاع از دین، میهن و آرمان‌های انقلاب اسلامی تقدیم کردند. تصویر این دو برادر نوجوان و جوان، با سیمایی نجیب و دوست‌داشتنی، از خاطرات ماندگار همرزمانشان در گردان ۴۱۰ است؛ دو برادری که فاصله میان تولد تا شهادتشان کوتاه بود، اما نام و یادشان در تاریخ دفاع مقدس ماندگار شد.

اکنون با درگذشت مادر گرانقدرشان، حاجیه‌خانم بی‌بی فخرالسادات سجادی، این مادر صبور پس از سال‌ها فراق، به فرزندان شهیدش پیوسته است؛ مادری که نام و یاد دو شهیدش، بخشی از میراث پرافتخار خانواده و تاریخ ایثار و شهادت رفسنجان و استان کرمان خواهد بود.

انتهای یپام/