جبهه در خون ماست، از میعادگاه عشق تا مرز شهادت

شهید «علی اکبر دهقان» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: بنده عاشق جبهه هستم و جبهه را فراموش نمی‌کنم، برای شما سخت می‌گذرد، از این لحاظ نباید ناراحت باشید، اسلام به من رزمنده بسیجی احتیاج دارد، بنده تا حد جان در راه اسلام و قرآن و انقلاب اسلامی دفاع می‌کنم حتی اگر به شهادت برسم.

کد خبر: ۶۲۸۵۱۷

دوشنبه - ۰۲ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 02 June

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «علی اکبر دهقان» دوم آذر ۱۳۳۴، در شهرستان گلوگاه به دنیا آمد. پدرش محمد و مادرش فاطمه نام داشت. در تاریخ چهارم شهریور ۱۳۶۴، در فاو بر اثر جراحات ناشی از اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکر او در گلزار شهدای سفید چاه گلوگاه به خاک سپرده شد.

فرازی از وصیت نامه شهید «علی اکبر دهقان»:‌

خانواده محترم، از اینکه نوشته بودید تا تاریخ بیست بهمن ۱۳۶۴، به خانه بیایم، شما حتماً اخلاق مرا می‌دانید، بنده عاشق جبهه هستم و جبهه را فراموش نمی‌کنم برای شما سخت می‌گذرد از این لحاظ نباید ناراحت باشید اسلام به من رزمنده بسیجی احتیاج دارد بنده تا حد جان در راه اسلام و قرآن و انقلاب اسلامی دفاع می‌کنم حتی اگر به شهادت برسم.

خانواده محترم این چند کلمه‌ای را که می‌نویسم مدت کوتاهی به عملیات نمانده است روحیه برادران گلوگاهی به قدری قوی و پر از عشق ایمان به خدا می‌باشد.

برادر‌ها لحظه شماری می‌کنند، همچنان بنده مشتاق عملیات هستیم که کی فرا می‌رسد برویم به سوی خدا. یا پیروزی یا شهادت که هر دو پیروزی می‌باشد بنده همین را می‌خواهم. امیدوارم خبر شهادت بنده را شنیدید بسیار خوشحال باشید من همین را می‌خواهم اگر احساس ناراحتی بکنید دشمنان اسلام و قرآن از ناراحتی شما سوء استفاده می‌کنند.

خانواده محترم این چند کلمه را برای شما می‌نویسم شاید به خانه بر نگردم شاید خداوند شهادت را نصیب من کرد اگر لیاقت شهادت را داشته باشم.

خانواده محترم! به فرزندانم بگو پدر برای چه شهید شد، به بچه هایم بگو تا بچه هایم بدانند تا راهم را ادامه دهند، بنده همین را می‌خواهم فرزندانم مثل من باشند و برای اسلام و قرآن و انقلاب اسلامی دفاع نمایند و پیرو خط امام باشند، به رهنمود‌های امام گوش بدهند و اطاعت بکنند اگر آنچنان باشند باعث خوشحالی من می‌باشد، یک سفارش دیگر، اگر شهید شدم مقدار مالی که دارم تعلق به شما و فرزندانم دارد مقداری از مالم را برایم نماز و روزه بدهید، چون که مدتی در جبهه‌های حق علیه باطل بودم موقع ماه مبارک رمضان موفق نشدم روزه بگیرم. مقداری از مالم را برایم به خرج روزه بدهید، در مراسم من حاج آقا زاهدی سخنرانی نماید در مراسم اختیارات را به پدرم واگذار کنید تا عمل نماید. بنده هیچ کس بدهکار نیستم.

این چند کلمه را می‌خواهم بنویسم. خانواده عزیز و بهتر از جانم نور چشم و رنج کشیده‌ام شما برایم خیلی زحمت کشیده‌اید من مدیون زحمت‌های شما هستم. امیدوارم که آن دنیا شما را شفاعت کنم. خانواده عزیز امشب می‌خواهم به سوی خدا بروم اگر خدا مرا قبول کند. همسرم در خط امام باشید و پشتیبان ولایت فقیه باشید. سفارشهایم این بود. امیدوارم مرا ببخشید اگر شما را ناراحت کردم امیدوارم مرا ببخشید. به امید پیروزی خداحافظ.

انتهای پیام/