وصیت شهید هادی‌ پور به ملت و مسئولان

شهید ابراهیم هادی‌ پور در فرازهای پایانی عمر خویش، قلم را با خون دل آمیخت تا عهدی دوباره با انقلاب ببندد، او در وصیت‌ نامه‌اش، فراتر از سخن گفتن از رنج‌های جسمانی و شوق شهادت، مسئولان را به پاسداری از مسیر اصیل انقلاب و ملت را به خودسازی و خلوص نیت فراخواند تا چراغی باشد برای آنان که در میانه میدانِ خدمت و ایمان، استوار ایستاده‌اند.

کد خبر: ۶۲۸۴۴۱

يکشنبه - ۰۱ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 01 June

به گزارش نوید شاهد بوشهر؛ شهید ابراهیم هادی پور، فرزند حسنعلی، در دوم اردیبهشت ۱۳۳۴ در بخش سعدآباد شهرستان دشتستان استان بوشهر دیده به جهان گشود و در برازجان زندگی می‌کرد. دوران کودکی را در خانواده‌ای مذهبی سپری کرد و از هفت سالگی به مکتب خانه رفت و قرآن و متون دینی را فراگرفت.

هم‌زمان با اوج‌گیری انقلاب اسلامی، در فعالیت‌های انقلابی و مذهبی حضور داشت و پس از پیروزی انقلاب، فعالیت خود را در انجمن‌های اسلامی و مساجد ادامه داد. در شانزدهم خرداد ۱۳۶۰ به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و در شهریور همان سال به جبهه‌های غرب کشور اعزام شد. پس از گذراندن دوره آموزش حفاظت و فرماندهی، مدتی به عنوان محافظ امام جمعه برازجان خدمت کرد و سپس به فرماندهی گروهی از نیرو‌های بسیجی در جبهه غرب و بعد فرماندهی یک دسته در جبهه جنوب منصوب شد. همچنین از طریق لشکر ۱۹ فجر، پس از گذراندن دوره آموزش قایقرانی و شنا، راهی جبهه جنوب شد.

سرانجام شهید ابراهیم هادی پور در یکم شهریور ۱۳۶۳ در جزیره مجنون بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکر مطهر وی پس از انتقال، در وحدتیه به خاک سپرده شد.

وصیت نامه شهید:

بسم رب الشهداء و الصدیقین

«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ.»

با یاد و نام خدا و شهادت بر یگانگی او، و شهادت بر رسالت فرستاده او، محمد بن عبدالله (صلی‌الله علیه و آله و سلم)، و شهادت بر ولایت علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام)، چند کلامی به عنوان وصیت‌ نامه عرض می‌کنم؛ اگرچه خود را بیش از هر کس محتاج وصیت، پند و اندرز می‌دانم.

قبل از آغاز سخن، از خداوند منان تمنا می‌کنم قدرتی به بیان من عطا فرماید که بتوانم از زبان یک شهید دست به قلم ببرم؛ چرا که جملات من، اگر لیاقتی پیدا شد و مورد عفو و رحمت الهی قرار گرفتم و توفیق و سعادت شهادت را یافتم، به عنوان پرافتخارترین وصایای شهید خوانده می‌شود.

خدایا! تو را گواه می‌گیرم که در طول این مدت، از شروع انقلاب تا کنون، هر چه کردم برای رضای تو بوده است و سعی داشتم همیشه خود را در مقابل آزمایش‌ها، مورد آزمایش و آموزش قرار دهم. امیدوارم این جان ناقابل را در راه اسلام عزیز و پیروزی مستضعفین بر متکبرین بپذیری.

خدایا! هر چند از شکستگی‌های متعدد استخوان‌هایم رنج می‌برم، ولی اهمیتی نمی‌دهم؛ به خاطر اینکه در این مدت، چه نشانه‌هایی از لطف و رحمت تو نسبت به آنان که خالصانه در این راه گام نهاده‌اند، دیده‌ام.

خدایا!‌ای معبودم، معشوقم و همه کس و کارم، نمی‌دانم در برابر عظمت تو چگونه ستایشت کنم؛ ولی همین‌قدر می‌دانم که هر کس تو را شناخت، عاشقت شد و هر کس عاشقت شد، دست از همه چیز شست و به سوی تو شتافت. این را به خوبی در خود احساس کرده‌ام و می‌کنم.

خدایا! عشق به انقلاب اسلامی و رهبر کبیر انقلاب چنان در وجودم شعله‌ور است که اگر تکه‌تکه‌ام کنند یا زیر سخت‌ترین شکنجه‌ها قرار گیرم، او را تنها نخواهم گذاشت.
به عنوان فردی از آحاد ملت مسلمان، به تمامی ملت، خصوصاً مسئولین امر، تذکر می‌دهم که همیشه در جهت اسلام و قرآن باشید و هیچ مسئله و روشی شما را از هدف و مسیری که دارید منحرف ننماید.

دیگر اینکه سعی کنید در کارهایتان نیت خود را خالص نموده و اعمالتان را از هر شرک، ریا، حسادت و بغض پاک نمایید تا هم اجر خود را ببرید و هم بتوانید مسئولیت خود را آن‌چنان که خداوند، اسلام و امام می‌خواهند انجام داده باشید.

این را هرگز فراموش نکنید که تا خود را نسازیم و تغییر ندهیم، جامعه ساخته نخواهد شد.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

ابراهیم هادی‌پور