میمک سکوی پرواز شهید حسین باغی

شهید «حسین باغی»، جوان مؤمن و پرتلاش فیروزآباد رستاق، پس از حضوری صادقانه در جبهه‌های جنوب و میمک و دفاع از آرمان‌های انقلاب اسلامی، سرانجام اول شهریورماه سال ۱۳۶۶ در خط مقدم جبهه میمک بر اثر اصابت ترکش خمپاره به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۶۲۸۳۸۲

يکشنبه - ۰۱ شهريور ۱۴۰۵ / 1405 01 June

به گزارش نوید شاهد یزد، فیروز آباد رستاق یزد که روزهای آخر تیر ماه 1346 خود را با گرمای کویری عادت می داد ، با تولّد فرزندی که گرمابخش خانواده علیرضا باغی شد به خود بالید .

با عشق و ارداتی که پدر و مادر به سالارو سرور شهیدان ابا عبد الله الحسین (ع) داشتند نو رسیده را حسین نامگذاری کردند .

پدر در حالی کمر همّت به تربیت فرزند گماشت که سالها بود با عرق جبین کوشش بر روی زمین « کشاورزی » همراه با توکّل به خدا ، راه بدست آوردن روزی و تأمین مخارج زندگی اش شده بود ، و مادر نیز با مهر و محبّت و امید به خدای مهربان شیره جان خود را همراه با عشق به ائمّه اطهار (ع) به علیرضا نوشاند .

در 6 سالگی او برای رشد و تعلیم به دبستان شرف الدّین پا ی گذاشت . دوره ی ابتدایی را همراه با کمک به پدر و مادر در امور زندگی به خوبی تحصیل نمود . در پیروزی انقلاب نوجوانی پر شور بود . با تشکیل ستاد حزب ا ... فیروز آباد با علاقه و جدیّت و با حضور مستمر خود در ستاد ،الفبای دانایی و حقیقت اسلام و اطاعت از ولایت فقیه را با تیز بینی اش آموخت .

به علّت تأمین گوشه ای از هزینه زندگی به کار بنّایی پرداخت ، تا اینکه به سن 18 سالگی پا گذاشت ، برای خدمت مقدّس سربازی خود را به نظام وظیفه معرفی کرد و در ارتش جمهوری اسلامی به آموزش و اجرای فرامین فرماندهان این مرزداران و حافظان خاک وطن پرداخت . بیش از یکسال در منطقۀ جنوب با راز و نیاز شبانه و پاسداری از حریم مقدّس دین و ایران اسلامی خدمتی صادقانه کرد ، او در این مدت بیش از پیش خود را شناخت و به خدانزدیک و نزدیک تر نمود و زمان ، زمان آن رسیده بود که در جبهه حق «اسلام» بر علیه باطل «کفر جهانی» الفبای آموخته در دامان پدر و مادر و ستاد حزب الله و شبهای دفاع مقدّس را به عمل در آورد ، او با حرارت ِ عشقی که در درونش حس می کرد ،نزدیکی به حق و خدای پیروان حقیقت را با چشم دل دید و در آخرین باری که از مرخصی به جبهه بر می گشت صحبت از شهادت نمود و اصطلاح رزمندگان که می گفتند « این بار  عمودی  می روم و افقی برمی گردم » را به خانواده خود به کنایه اظهار داشت که واقعیت هم چنین شد و زمین و زمان به او خبر دادند که تو مسافر عالم بالایی و باید از مُلک به ملکوت سفر کنی . چرا که در این عالم خاکی جای تو نیست و تاریخِ دفاع مقدّس، زمان سفر او را در یکم شهریور 1366 از جبهه ی میمک به معبود ثبت نمود و با برخورد ترکش خمپاره ی ظالمان تاریخ در خطّ مقدّم به فوز عظیم شهادت نائل گشت و پیکر سرخ و پاک او را در گلزار شهدای فیروز آباد به خاک سپردند.