پشت جبهه را گرم نگه دارید تا مشتی محکم بر دهان دشمنان اسلام باشد

شهید محمدحسن طالعی اردکانی در وصیت‌نامه خود با تأکید بر ضرورت حضور در جبهه و پشتیبانی از رزمندگان اسلام، از مردم خواست در حد توان خود با کمک‌های مالی و تدارکاتی، پشت جبهه را گرم نگه دارند و با این کار، مشت محکمی بر دهان دشمنان اسلام و انقلاب اسلامی وارد کنند. پایگاه اطلاع رسانی نوید شاهد یزد در سالروز شهادت این شهید والامقام متن کامل وصیتنامه اش را منتشر می کند.

کد خبر: ۶۲۸۱۳۱

چهارشنبه - ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 28 May

به گزارش نوید شاهد یزد، شهید محمدحسن طالعی اردکانی 5 دی 1348 در شهرستان یزد چشم به جهان گشود. پدرش رضا خواربارفروش بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. تعمیركار لوازم خانگی بود. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. سرانجام  28 مرداد 1365 با سمت تک تیرانداز در فاو عراق بر اثر اصابت تركش به سر به شهادت رسید. پیكرش در گلزار شهدای خلدبرین زادگاهش به خاک سپرده شد. او را محمدحسن نیز می‌نامیدند.

وصیت نامه:

بسم الله الرحمن الرحیم

اینجانب محمد حسن طالعی فرزند رضا دارای شماره شناسنامه  568  تولد 1348  صادره از یزد وصیتنامه خود را به نام خدا شروع می‌کنم. اینجانب 17 سال در این دنیا مشغول به زندگی کردن بودم و در این چند سال خیلی از کارهای که پسند خدا نبوده کرده‌ام و الان وقتی به فکر می‌روم آنها یک به یک درک می‌کنم و به اشتباه خود پی می‌برم و الان به جبهه رفتم تا خداوند از گناهانم کمی تخفیف دهد و در دنیای آخرت عذاب کمتر متحمل شوم.

من به وظیفه خود داشتم که به جبهه بروم و در راه خدا جهاد کنم هر چند که این کار کوچک و بی‌ارزش باشد و بر تمام برادرانم توصیه می‌کنم که تا آنجا که توانایی دارند به جبهه بروند و در راه خدا جهاد کنند و سلاح شهدا را  بردارند و با دشمن زبون جهاد کنند که خدا جهاد کنندگان را دوست می‌دارد و کسانی که توانایی ندارند که به جبهه بروند در پشت جبهه کمک مالی و کالا بکنند و رزمندگان اسلام را با این کارها روحیه بخشند. مانند همیشه پشت جبهه را گرم نگه دارند و با این کار خود مشت محکمی به دهان دشمنان اسلام و این انقلاب بزنند. هرکس توانایی دارد به جبهه بیاید واجب شد که به جبهه برود و در راه خدا جهاد کند و همیشه یار و یاور مستضعفین باشد.
اینجانب محمد حسن طالعی از پدر و مادر عزیزم که من را از کوچکی بزرگ کرده و شبها بیداری کشیدید تا من خواب بروم و روزها سختیها را تحمل کرده تا من در آسایش باشم طلب حلالیت می‌کنم و امیدوارم که شیرخود را برمن حلال کنید و از پدرم درخواست می‌کنم که اگر در چند سالی که من به تکلیف رسیدم بدی از من دیده یا تندی از من شنیده مرا ببخشد.

از پدر و مادر خود می‌خواهم که اگر من لیاقت شهید شدن را داشتم و شهید شدم برای من گریه نکنند و سیاه به تن نکنند که شهیدان زنده‌اند و نزد خدای خود روزی می‌گیرند. اگر من شهید شدم مرا در خلدبرین به خاک بسپارید و برایم سوم و هفته و چهلم خوب بگیرید و اگر کسی از من طلبکار بود طلبش را بدهید و برایم  صدقه بدهید که در دنیای آخرت سختی‌ها را کمتر تحمل کنم. والسلام.