محمدجواد زمردیان؛

شهید اکبر قاسمی با ایستادگی در اسارت، روحیه مقاومت آزادگان را به نمایش گذاشت

محمدجواد زمردیان، دبیر کنگره ملی شهدای غریب در اسارت، در مراسم گرامیداشت سالروز بازگشت آزادگان سرافراز با عنوان «الماس‌های درخشان»، با روایت خاطره‌ای از شهید اکبر قاسمی، گفت: این شهید آزاده با پایداری و استکبارستیزی در اردوگاه تکریت ۱۱، روحیه مقاومت آزادگان را به رخ دشمن کشید.

کد خبر: ۶۲۸۰۳۱

چهارشنبه - ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 28 May

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، محمدجواد زمردیان، دبیر کنگره ملی شهدای غریب در اسارت، در مراسم ملی و سراسری الماس‌های درخشان که هم‌زمان با اربعین آقای شهید ایران روز دوشنبه ۲۶ مرداد ماه در سالن جلسات مجتمع سید‌الشهدا (ع) برگزار شد، با حضور در جایگاه ضمن گرامی‌داشت سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی، در بخش «صندوقچه خاطرات»، به روایت‌گری پرداخت و گوشه‌ای از رشادت‌ها و مقاومت شهید «اکبر قاسمی» را برای حاضران ترسیم کرد.

زمردیان با اشاره به شهیدی که در امامزاده علی‌اکبر چیذر آرام گرفته است، اظهار داشت: شهید اکبر قاسمی در ۳۳ سالگی و در شرایطی که پنج فرزند، شامل چهار دختر و یک پسر، داشت، مغازه خیاطی خود را تعطیل کرد و برای دفاع از میهن راهی جبهه شد. وی به‌عنوان بی‌سیم‌چی فرمانده گردان خدمت می‌کرد.

وی افزود: شهید قاسمی می‌توانست در پشت جبهه به شغل خود ادامه دهد، اما حضور در میدان دفاع را برگزید و در عملیات کربلای ۴، در سال ۱۳۶۵، به اسارت نیروهای بعثی درآمد. ما نیز سه ماه پیش از اسارت به این گردان منتقل شده بودیم و به دلیل همراهی با فرمانده گردان، شناختی نسبی از شخصیت و روحیه این شهید داشتیم.

دبیر کنگره ملی شهدای غریب در اسارت با تشریح شرایط دشوار روزهای نخست اسارت، گفت: دو روز بود که گرسنه، تشنه و مجروح بودیم. در جاده‌ای حوالی بصره، با دست‌های بسته و به‌صورت دوزانو، ما را در قالب یک مانور تبلیغاتی به نمایش گذاشته بودند. هلی‌کوپتر فرماندهان عراقی یکی پس از دیگری فرود می‌آمد و خبرنگاران نیز مشغول ثبت این صحنه‌سازی بودند.

زمردیان ادامه داد: در این میان، فرمانده‌ای وارد شد که بعدها متوجه شدم ماهر عبدالرشید، فرمانده سپاه سوم عراق و از طراحان عملیات‌های جنگ روانی بود. او در حالی که دوربین‌ها صحنه را ثبت می‌کردند، به برخی اسرای جوان و مجروح آب می‌داد.

وی با بیان خاطره‌ای از شهید قاسمی اظهار کرد: آن زمان من نوجوانی ۱۶ ساله بودم و وقتی دیدم این برادر ۳۳ ساله از فرمانده عراقی آب خواست، در ذهن خود زود قضاوت کردم؛ اما لحظاتی بعد، ماهر عبدالرشید قمقمه آب را به سوی او آورد و به درخواست شهید قاسمی، دست‌هایش را باز کرد. شهید قاسمی با وجود جراحت، با همان آب وضو گرفت، رو به قبله نشست و نماز خواند. آنجا بود که از قضاوت عجولانه خود شرمنده شدم؛ چراکه این اقدام، صحنه‌سازی رسانه‌ای فرمانده عراقی را برهم زد.

زمردیان با اشاره به رفتار توهین‌آمیز مأموران بعثی با آزادگان، گفت: شهید اکبر قاسمی، بی‌سیم‌چی گردان، سرانجام در اردوگاه تکریت ۱۱ به شهادت رسید. او از چهارم دی‌ماه ۱۳۶۵ تا دوازدهم تیرماه ۱۳۶۶، در زندان‌های الرشید، استخبارات عراق و اردوگاه تکریت ۱۱، به دلیل روحیه مقاوم و استوار خود زبانزد دوستانش بود.

وی تأکید کرد: شهادت شهید قاسمی، نتیجه روحیه مقاومت و ایستادگی او بود. در آن مقطع، فشار سنگینی بر اسرای مفقود وارد می‌کردند و آنان را به مرگ تهدید می‌کردند؛ اما شهید قاسمی با سر دادن شعارهای ضدآمریکایی و ضدصهیونیستی، فضای اردوگاه را تحت تأثیر قرار داد و بار دیگر روحیه مقاومت و استکبارستیزی آزادگان را به نمایش گذاشت.

انتهای پیام/