سیری در کلام شهید محمدحسین بابالو:

چه زیباست در راه خدا جان دادن و با ائمه معصومین و دوستان شهیدمان ملاقات کردن + دست‌خط

شهید محمدحسین بابالو در وصیت‌نامه‌اش، شهادت را حرکتی شتابدار به سوی معشوق دانست و نوشت: «چه زیباست در راه خدا جان دادن و با ائمه معصومین و دوستان شهیدمان ملاقات کردن.» او در آخرین پیام خود، خانواده و دوستانش را به تقرب به خدا، مناجات شبانه، الگو گرفتن از حضرت زینب(س) و ادای نماز و روزه‌های قضا سفارش کرد.

کد خبر: ۶۲۷۸۶۱

دوشنبه - ۲۶ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 26 May

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید محمدحسین بابالو در اول تیرماه ۱۳۴۹ در کرج دیده به جهان گشود. وی تا مقطع دوم راهنمایی تحصیل کرد و از طریق سپاه پاسداران به جبهه‌های دفاع از میهن اعزام شد. سرانجام در سوم مرداد ۱۳۶۷ در خرمشهر، با اصابت گلوله به پهلو و کتف به شهادت رسید و در امامزاده محمد(ع) کرج آرام گرفت.

آنچه در ادامه می خوانید متن وصیت نامه شهید بابالو است.

بسمه‌تعالی

با درود و سلام خدمت حضرت ولیّ عصر(عج) و نایب برحقش حضرت امام خمینی و با درود به رزمندگان کفرستیز؛ از جنوب تا غرب کشور. و سلام بر شهیدانی که جان دادند تا اسلام زنده بماند.

الهی بسوزان هر طریقی می‌پسندی
که آتش از تو و خاکستر از من

رسول اکرم(ص) می‌فرماید: «هیچ قطره‌ای بالاتر از قطره خونـی که در راه خدا ریخته شود نیست». و به‌درستی که چه زیبا می‌فرماید شهید بهشتی که «شهادت حرکتی است شتابدار به سوی معشوق که نصیب هرکسی نمی‌شود» و چه زیباست در راه خدا جان دادن و با ائمه معصومین و دوستان شهیدمان ملاقات کردن.

یک روزی ملک‌الموت به اذن خداوند می‌آید و جانمان را می‌گیرد. پس چه خوب است که خودمان جانمان را تقدیم کنیم و با عزت از دنیا برویم.

خدایا، سال‌هاست که در انتظار شهادت نشسته‌ام. خدایا، به ما هم توفیق بده تا شهادت نصیب ما هم بگردد. خدایا، مرا به آتش عشقت بسوزان و پیکرم را خاکستر کن تا بتوانم در پیش روی حضرت علی‌اکبر(ع) روسفید باشم و ثابت کنم که از پیروان حضرت سیدالشهدا هستم.

عزیزان، خودتان را به خدا نزدیک کنید و نیمه‌شب با خدا مناجات کنید و ائمه معصومین را صدا بزنید و با خدا عشق‌بازی کنید و در آخر، جانتان را تقدیم نمایید که می‌فرماید:

چو باید سرانجام در خاک رفت
خوشا آنکه پاک آمد و پاک رفت

خدایا، به پدر و مادرم صبر عنایت بفرما.

پدر و مادر عزیزم، من فرزند صالح و خوبی برای شما نبودم و نتوانستم رنج و زحمات شما را جبران کنم. مرا ببخشید و عفو کنید، چون دیگر دست من از این دنیا کوتاه است. پدر عزیزم و مادر گرامی‌ام، از کلیة آشنایان و دوستان برای من حلالیت بطلبید.

برادرانم را خوب تربیت کنید. ای خواهران من، سعی کنید زینب‌گونه زندگی کنید.

دوستان عزیز، گرچه من دوست خوبی برایتان نبودم و نتوانستم دوست صالحی برایتان باشم و حقوق برادری را ادا نکردم، مرا ببخشید و حلال کنید. از قرآن و فاتحه دریغ ندارید.

در ضمن، این حقیر احتمالاً ۲ ماه روزة قضا دارم (۶۰ روز) و ۶۰ روز هم نماز قضا دارم.

ان‌شاءالله ادا کنید.

«والسلام علی عبادالله الصالحین»

محمدحسین بابالو

خدایا آتش عشقی عطا کن
بسوزان پیکر و بال و پرم راخدایا عاشقی درمانده هستمبسوزان زآتش عشقت دلم را

در ضمن این حقیر احتمالاً ۲ ماه روزه قضا دارم (۰۶ روز) و ۰۶ روز هم نماز قضا دارم. ان‌شاءالله ادا کنید.

انتهای پیام/