«خدایا، مرگ ما را شهادت قرار بده»؛ روایت جوانی که از روستا تا ارتفاعات کله‌قندی رفت

شهید "ابراهیم گنجی"، فرزند حسین، سوم خرداد ۱۳۴۶ در روستای دستجرده از توابع آشتیان در خانواده‌ای زحمتکش و متدین چشم به جهان گشود. جوانی صمیمی، خونگرم و دوست‌داشتنی بود که پس از ترک تحصیل، در کنار پدر به کشاورزی و دامداری پرداخت. او در دوران دفاع مقدس به‌عنوان بسیجی راهی جبهه شد و در گردان حجر بن عدی لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله(ص) به دفاع از کشور پرداخت. ابراهیم سرانجام در مرداد ۱۳۶۲ در ارتفاعات کله‌قندی مهران به شهادت رسید.

کد خبر: ۶۲۷۵۷۸

شنبه - ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 24 May

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، سوم خردادماه سال ۱۳۴۶، در روستای دستجرده از توابع شهرستان آشتیان، کودکی در خانواده‌ای متدین و زحمتکش متولد شد که نامش را ابراهیم گذاشتند؛ جوانی که سال‌ها بعد در شمار دلاورمردان دفاع مقدس قرار گرفت.

ابراهیم در دامان مادری متقی و پدری سختکوش رشد کرد. دوران تحصیل را تا پایان مقطع ابتدایی با موفقیت پشت سر گذاشت، اما به دلیل نبود مدرسه راهنمایی در روستا، ناچار تحصیل را رها کرد و برای کمک به خانواده، در کنار پدر به کشاورزی و دامداری مشغول شد.

خانواده و اطرافیان، ابراهیم را جوانی خونگرم، صمیمی و دوست‌داشتنی می‌دانستند؛ جوانی که صفا و صداقت از رفتارش نمایان بود و تلاش می‌کرد در زندگی، یار و مددکار خانواده باشد.

با آغاز جنگ تحمیلی، روحیه ایثار و دفاع از میهن او را راهی جبهه کرد. ابراهیم به‌عنوان بسیجی از تهران عازم مناطق عملیاتی شد و به گردان حجر بن عدی از لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله(ص) پیوست.

حضور در جبهه، فرصت دیگری برای نشان دادن ایمان و شجاعت این جوان آشتیانی بود. او در میدان نبرد رشادت و ایثارگری کرد و سرانجام در جریان عملیات والفجر ۳، در ارتفاعات کله‌قندی مهران، جان خود را در راه دفاع از میهن تقدیم کرد.

ابراهیم در حالی به شهادت رسید که هنوز جوانی کم‌سن‌وسال بود؛ اما وصیت و کلامش نشان می‌داد که دل و اندیشه‌ای بزرگ داشت. در شهادت‌نامه او آمده است: «امام و رزمندگان را دعا کنید، همیشه در نماز جماعت و در مجالس مذهبی شرکت نمایید و عبادت خداوند را به جا آورید.»

او همچنین جهاد با نفس را از بزرگ‌ترین جهادها دانسته و در پایان، دعایی از سر شوق شهادت بر زبان آورده بود: «خدایا تو را به جان مهدی، مرگ ما را شهادت قرار بده.»

پیکر مطهر شهید ابراهیم گنجی پس از شهادت در روستای سیاوشان آشتیان به خاک سپرده شد؛ تا نام جوانی که از دل یک روستای کوچک برخاست و در ارتفاعات سخت مهران به آرزوی شهادت رسید، برای همیشه در یاد مردم این دیار ماندگار بماند.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی