شهید سید «علیرضا سیدنور»؛ ستاره‌ای که در مسیر علم و جهاد درخشید

پاسدار شهید «سید علیرضا سید نور» از نخبگان علمی و قرآنی دوران تحصیل خود به شمار می‌رفت، با انتخاب مسیر پاسداری از انقلاب اسلامی دانش تخصصی خود را در خدمت دفاع از حریم وطن قرار داد و سرانجام در مسیر اعتلای ایران اسلامی به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۶۲۷۵۰۱

جمعه - ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 23 May

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید سید علیرضا در شانزده فروردین ۱۳۸۲ در خانواده‌ای متدین در اهواز دیده به جهان گشود؛ و در دامان مادری عفیف پرورش یافت. پدرش سید حسن و مادرش هاجر نام داشت وی از کودکی با قرآن مأنوس شد و از همان دوران سرآمد هم سن و سالان خود بود، هوش و استعداد سرشارش نویدبخش آینده‌ای درخشان بود.

دوران تحصیل؛ از نخبگی تا تسلط بر زبان‌ها

وی از همان دوران دبستان شاگردی زرنگ و درس‌خوان بود، هوش وی در دوران راهنمایی و دبیرستان به اوج رسید؛ به طوری که نه تنها معدلش همواره بیست بود و جزو نخبگان مدرسه شناخته می‌شد، بلکه با خودباوری و پشتکاری مثال‌زدنی، زبان انگلیسی و آلمانی را نیز آموخت، ترجمه قرآن کریم به زبان‌های انگلیسی و آلمانی و تلاوت آن در مراسم‌های مدرسه او را به الگویی برای هم کلاسی‌هایش تبدیل کرد.

سودای خدمت و انتخاب راه

پس از اخذ دیپلم با وجود قبولی در رشته علوم آزمایشگاهی در ارومیه، به خاطر حفظ پیوند عاطفی با خانواده تحصیل در رشته شیمی پلیمر دانشگاه آزاد اهواز را برگزید، وی تنها یک دانشجو نبود بلکه جوانی بود که با برنامه‌ریزی دقیق، شب زنده داری برای مطالعه و شرکت در کلاس‌های فوق برنامه هلال‌احمر و کسب مهارت‌های فنی و مکانیکی همواره خود را برای خدمت آماده می‌ساخت.

ورود به مکتب پاسداری؛ طعم شیرین تقوا

با فراخوان سپاه پاسداران وی که همواره اشتیاق خدمت به نظام و مردم را داشت در آزمون ورودی دانشگاه افسری امام حسین (ع) شرکت کرد و با رتبه دوم پذیرفته شد. این آغاز مسیری بود که او را به دانشگاه تخصصی توپخانه و موشکی اصفهان کشاند.

در دوران تحصیل در سپاه نه تنها در علوم پیچیده نظامی و موشکی سرآمد بود بلکه در تهذیب نفس نیز گوی سبقت را از دیگران ربود، وی که از وابستگی به دنیا بیزار بود حقوقش را به خانواده می‌سپرد و به نیابت از خود سرپرستی ایتام را بر عهده داشت.

خصوصیات اخلاقی؛ جلوه‌ای از بندگی و مهرورزی

وی در خانه نه تنها یک فرزند که یک رفیق صمیمی برای مادر و پدرش بود. شنونده‌ای صبور برای درد دل‌های مادر و یاوری خستگی‌ناپذیر برای پدر، مبارزه با نفس او در جزئیات رفتارش هویدا بود از روزه‌های مستحبی در میان کلاس درس گرفته تا پرهیز از تظاهر به عبادت، وی معتقد بود یک شیعه باید در تراز علمی و جسمی قدرتمند باشد تا برای روز‌های سخت آماده بماند.

پرواز به سوی معبود

در جریان حمله موشکی آمریکایی و صهونیستی به صورت داوطلبانه دوشادوش همرزمانش در یگان‌های پدافندی برای حفظ امنیت کشور داوطلبانه ایستادگی کرد و سرانجام در دوازدهم اسفند ماه سال ۱۴۰۴ در دارخوین جان شیرین خود را در راه آرمان‌های بلندش تقدیم پروردگار کرد و نام خود را در زمره‌ی مدافعان سرافراز حریم ولایت به ثبت رساند، پیکر مطهرش در گلزار شهدای اهواز به خاک سپرده شده است.

انتهای پیام/