یادداشت / ۲۸ صفر؛ مدینه در سوگ «رحمت» و «صبر»

۲۸ صفر، برگ‌ریزان قلب‌های مؤمنان است، روزی که خورشید نبوت در غروب رحلت پیامبر (ص) رخت بربست و دلی که مخزن اسرار الهی بود، در شهادت امام حسن مجتبی (ع) به زهر کین، به سکوت تلخ تاریخ و غربت بقیع گره خورد. این روز، نه فقط ایام سوگواری، بلکه کلاس درسی است برای تمام کسانی که در راه حقیقت، مشق ایثار می‌کنند.

کد خبر: ۶۲۷۴۰۱

سه‌شنبه - ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 20 May

دبیر سایت نوید شاهد گلستان، طی یاداشتی نوشت: رحلت رسول خدا (ص)، آغاز آزمون بزرگی برای امت بود. پیامبری که «رحمة للعالمین» بود، با اخلاق کریمانه و صلابت الهی‌اش، جامعه‌ای را بنا نهاد که در آن، «ایثار» نه یک شعار، که نبض تپنده زندگی بود. او به ما آموخت که حقیقت دین، در محبت به بندگان و فداکاری برای حفظ کیان اسلام است. شهدای ما، همان‌هایی که در دفاع از حریم ولایت، سر و جان باختند، در حقیقت پیروان راستین همین مکتب نبوی بودند که در دشوارترین لحظات، عطر نبوت را در میدان‌های نبرد زنده کردند. امام حسن مجتبی (ع)، آن کریم اهل‌بیت که طعم تلخ بی‌یاری را چشید، مظهر «صبر استراتژیک» بود. شهادت او در ۲۸ صفر، یادآور این حقیقت است که گاه «مبارزه»، به معنای فریاد کشیدن نیست؛ بلکه به معنای حفظ اصالت‌ها در اوج غربت است. امام حسن (ع) با صلح خود، پرده از چهره نفاق برداشت و زمینه‌ساز قیام حسینی شد.
این «صبر حسنی»، همان روحیه‌ای است که در لحظات سخت دفاع مقدس و عرصه‌های دفاع از حرم، در نگاه رزمندگان ما جاری بود. همان صبری که مادران و همسران شهدای سرافراز گلستان – که خود نمادی از یک «کریم ایستاده» هستند – آن را در آغوش خانواده‌هایشان مشق می‌کنند. آنها آموختند که اگر بقیع غریب است، با ایستادگی ما، یاد آن غریبان هرگز در این سرزمین غریب نخواهد ماند.
امروز، در آستانه ۲۸ صفر، فرصتی است برای بازخوانی این پیوند. وقتی از «ترویج فرهنگ ایثار و شهادت» سخن می‌گوییم، در واقع می‌خواهیم روح همان «رحمت نبوی» و «صبر حسنی» را در کالبد جامعه بدمیم. شهدای عزیز ما، مسافران جاده‌ای بودند که از مدینه آغاز شد. آنها با تاسی به امام حسن (ع)، ثابت کردند که برای دفاع از حق، گاهی باید «غریبانه» شهید شد تا حقیقت «عزیزانه» زنده بماند.
در مسیر پیوند میان نام شهیدان و سیره اهل‌بیت (ع) گام برمی‌داریم. امروز، در سوگ رسول‌الله (ص) و کریم اهل‌بیت (ع)، عهدمان را با شهیدانمان تازه می‌کنیم؛ که تا وقتی پرچم «صبر و ایثار» در این دیار برافراشته است، بقیع دل‌هایمان هرگز خالی از زائر و یاد نخواهد بود.

سلام بر پیامبر رحمت، سلام بر امام صبور و غریب، و سلام بر تمام مسافران راهشان که در خون خود، سند حقانیت این خاندان را امضا کردند.

انتهای پیام/