۱۶ سال خدمت صادقانه به زائران امام حسین (ع)، تا وصال محبوب

«وحید بکی‌زاده» فرزند الیاس چهارم اسفندماه ۱۳۷۴در ایلام دیده به جهان گشود و دهم اسفند ماه ۱۴۰۴، در هنگ مرزی مهران توسط رژیم منحوس آمریکایی - صهیونیستی به وصال محبوب رسید. حالا تنها یادگار آن روزها، خاطرات نابی است که از اخلاق نیکوی او در ذهن فامیل و همسایه مانده است؛ جوانی که در دانشکده تهران درس خوانده بود و ۱۶ سال تمام، صادقانه به هم‌وطنان و زوار امام حسین (ع) خدمت کرده بود. در ادامه خاطرات شفاهی والدین این شهید گرانقدر را بشنوید.

کد خبر: ۶۲۷۰۲۰

شنبه - ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 17 May

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ «وحید بکی‌زاده» فرزند الیاس چهارم اسفندماه ۱۳۷۴در ایلام دیده به جهان گشود و دهم اسفند ماه ۱۴۰۴، در هنگ مرزی مهران توسط رژیم منحوس آمریکایی - صهیونیستی به وصال محبوب رسید. حالا تنها یادگار آن روزها، خاطرات نابی است که از اخلاق نیکوی او در ذهن فامیل و همسایه مانده است؛ جوانی که در دانشکده تهران درس خوانده بود و ۱۶ سال تمام، صادقانه به هم‌وطنان و زوار امام حسین (ع) خدمت کرده بود. در ادامه خاطرات شفاهی والدین این شهید گرانقدر را بشنوید.

مادر شهید، با چشمانی که هنوز داغ فراق را در خود دارد، از روزهای آخر می‌گوید. صدایش می‌لرزد اما کلماتش محکم است: «آن روز، نور عجیبی در صورتش بود. انگار می‌دانست قرار است به آسمان پر بکشد.»

مادر از دلواپسی‌هایش می‌گوید؛ از روزی که به وحید التماس کرد نرو، از اینکه پدرش بیمار است و او تنها تکیه‌گاه خانواده؛ اما وحید نگاهش به افقِ مرز بود: «می‌گفت مامان، جنگ است، وضعیت خراب است، نمی‌توانم در خانه بمانم وقتی دوستانم در خط مقدم هستند.»
امروز وحید بکی‌زاده در میان ما نیست؛ اما نام و یادش در قلب خانواده، دوستان، همرزمان و تمام کسانی که او را می‌شناختند زنده است. مزارش در بهشت رضای ایلام، پناه دلتنگی‌های مادر، آرامش نگاه پدر و قبله اشک‌های خواهرش شده است.

{$sepehr_media_1373997_400_300}

انتهای پیام/