گفتگو با زائری از خراسان جنوبی؛

نذر قدم‌ها؛ عهدی شخصی و معنوی

زائر خراسان جنوبی با آرامش خاصی از نذرش سخن می‌گوید: قدم‌هایم نذر ظهور امام زمان(عج) است. هر گامی را به نیابت از شهدا و آقای شهید ایران برمی‌دارم.

کد خبر: ۶۲۶۷۰۶

دوشنبه - ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 12 May

به گزارش نوید شاهد لرستان، در میانه مسیر طولانی زائران اربعین، موکب‌های مردم‌دار و مهمان‌نواز کوهدشت همچون پناهگاهی گرم برای استراحت و تجدید قواست. در موکب صاحب الزمان، میزبان زائری از خراسان جنوبی هستم که چند دقیقه‌ای کنارم می‌نشیند؛ چهره‌اش خسته اما نگاهش آرام و مصمم است. گویی مقصدی که در ذهن دارد، تمام سختی‌های راه را بی‌اثر کرده است.

او از همان ابتدا تأکید می‌کند که این مسیر برایش تنها یک سفر نیست؛ عهدی است با امام زمان(عج) و نیابتی از شهدا و آقای شهید ایران. هر قدمش معنایی دارد، هر گامش حامل سلامی است.

این زائر که سال‌هاست مسیر پیاده‌روی اربعین را طی می‌کند، می‌گوید هر سال شوقش برای رفتن بیشتر می‌شود و خستگی راه در برابر مقصدی که پیش رو دارد رنگ می‌بازد. او باور دارد که شهدا در مسیر همراهش هستند و سلامشان را به ارباب می‌رساند.

او می گوید: قدم‌هایم نذر امام زمان(عج) است. هر گامی را به نیابت از شهدا و آقای شهید ایران برمی‌دارم. این مسیر برای من فقط راه رفتن نیست؛ عهد است، قول است، یادآوری یک مسئولیت.

او توضیح می‌دهد که این نذر سال‌هاست در دلش جا گرفته و هر بار که قدم در مسیر می‌گذارد، احساس می‌کند بار معنوی این عهد بیشتر می‌شود.

وقتی از تکرار این سفر می‌پرسم، لبخند می‌زند و می‌گوید: هر سال این مسیر را می‌روم و هر سال مشتاق‌تر می‌شوم. انگار دل آدم هر بار بیشتر صدا می‌شود برای رفتن. این شوق کم نمی‌شود؛ زیاد می‌شود.

این زائر اربعین مسیر را نه تکرار، بلکه تجدید عهد می‌داند؛ سفری که هر بار معنای تازه‌ای پیدا می‌کند. خستگی در برابر مقصد رنگ می‌بازد در حالی که پاهایش از چندین کیلومتر راه‌پیمایی خسته است، با اطمینان می‌گوید: خستگی آزارم نمی‌دهد وقتی به مقصد نگاه می‌کنم. وقتی می‌دانم قرار است به حرم ارباب برسم، پاهایم سبک می‌شود. مقصد که روشن باشد، راه آسان می‌شود.

این جمله‌اش، خلاصه‌ای از حال بسیاری از زائران است؛ کسانی که با نگاه به گنبد حسین(ع)، خستگی را فراموش می‌کنند.

وقتی صحبت به شهدا می‌رسد، مکث می‌کند؛ انگار نامشان در دلش وزن دارد، با همان حالت می گوید: شهدا آرزوی رفتن به کربلا را داشتند. من در مسیر مشایه احساس می‌کنم همراه من هستند. هر قدم را به نیابت از آنها برمی‌دارم و سلامشان را به ارباب می‌رسانم.

او باور دارد که مسیر اربعین، مسیر یاد شهداست؛ مسیری که قدم‌های زائران را با آرزوهای ناتمام آنان پیوند می‌دهد.

در میان صحبت‌هایش از مردم کوهدشت نیز یاد می‌کند و می گوید: مردم کوهدشت با محبتشان آدم را شرمنده می‌کنند. این موکب‌ها فقط محل استراحت نیست؛ خانه‌ای است در دل مسیر. این مهمان‌نوازی، بخشی از زیبایی اربعین است.

گفتگو و تنظیم: فرحزاد جهانگیری

انتهای پیام/