شهید حسین لشنی؛

کشاورز نجف‌آبادی که در مرصاد، راه دشمن را بست

شهید "حسین لشنی"، فرزند علی‌محمد، در هشتم مردادماه سال ۱۳۴۶ در روستای نجف‌آباد از توابع شهرستان شازند چشم به جهان گشود. او پس از پایان تحصیلات ابتدایی، به کشاورزی روی آورد و با اخلاق نیک، مهربانی و ایمان شناخته می‌شد. با فرا رسیدن دوران سربازی، به‌عنوان پاسدار وظیفه در لشکر ۲۷ رسول‌الله(ص) راهی جبهه شد و بیش از شش ماه در دفاع از کشور حضور داشت. این جوان شازندی در پنجم مردادماه سال ۱۳۶۷، در عملیات مرصاد و در نبرد با منافقین در سه‌راهی اسلام‌آباد غرب، به شهادت رسید و پیکر مطهرش در زادگاهش، نجف‌آباد شازند، به خاک سپرده شد.

کد خبر: ۶۲۶۵۲۵

شنبه - ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 10 May

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید حسین لشنی از رزمندگانی بود که در مکتب عاشورا، درس ایثار، فداکاری و دفاع از حق را آموخت. او از جمله جوانانی بود که در روزهای حساس دفاع از میهن، آسایش زندگی روستایی و حضور در کنار خانواده را رها کردند تا در برابر دشمنان ایران اسلامی بایستند. ایمان، تقوا و عشق به سرزمین، مهم‌ترین سرمایه او در این مسیر بود.

تولد و دوران کودکی

حسین لشنی در هشتم مردادماه سال ۱۳۴۶ در روستای نجف‌آباد، از توابع شهرستان شازند، در خانواده‌ای ساده، صمیمی و پایبند به احکام دین اسلام متولد شد. فضای مذهبی خانواده و محیط پاک روستا، در شکل‌گیری شخصیت او نقش مهمی داشت.

او دوران تحصیل خود را تا پایان پایه پنجم دبستان ادامه داد. محدودیت‌های زندگی و شرایط اقتصادی آن روزگار سبب شد که نتواند تحصیل را ادامه دهد؛ بنابراین مانند بسیاری از جوانان روستا، از سنین نوجوانی وارد عرصه کار و تلاش شد.

کشاورزی و اخلاق نیک

شهید لشنی کشاورزی را پیشه خود ساخت و در زمین‌های حاصل‌خیز روستای نجف‌آباد به کار پرداخت. او با دستانی پرتلاش، در زمین بذر می‌کاشت و برای تأمین زندگی و کمک به خانواده کوشش می‌کرد.

اما آنچه حسین را در میان خانواده و اهالی روستا برجسته می‌ساخت، تنها سخت‌کوشی او نبود؛ بلکه اخلاق خوش، مهربانی و قلب پاکش نیز جایگاه ویژه‌ای برای او ایجاد کرده بود. او با اعضای خانواده، دوستان و مردم روستا با احترام و صمیمیت رفتار می‌کرد و از کینه‌ورزی و رفتار ناپسند دوری می‌جست.

رفتار انسانی و روحیه عطوفت او، بازتاب تربیت دینی و باورهای عمیقی بود که در خانواده و محیط روستا آموخته بود. حسین، جوانی آرام، خوش‌رفتار و مردم‌دار بود؛ ویژگی‌هایی که بعدها در میدان دفاع از میهن نیز در شخصیت او نمایان شد.

شوق حضور در جبهه

با آغاز جنگ تحمیلی، حسین هنوز سن کمی داشت؛ اما دل او از همان سال‌های نخست، هوای حضور در جبهه‌ها را داشت. او که نامش حسین بود و با فرهنگ عاشورا انس داشت، دفاع از کشور را ادامه راه امام حسین(ع) و یارانش می‌دانست.

با فرا رسیدن دوران خدمت سربازی، شهید لشنی به‌عنوان پاسدار وظیفه سلاح به دست گرفت و به جبهه اعزام شد. او در لشکر ۲۷ رسول‌الله(ص) خدمت کرد و بیش از شش ماه در مناطق عملیاتی حضور داشت.

حضور او در جبهه، برخاسته از احساس تکلیف و عشق به حفاظت از مردم و سرزمینش بود. او با همه وجود در برابر دشمن ایستاد و برای دفاع از استقلال و امنیت ایران اسلامی تلاش کرد.

شهادت در عملیات مرصاد

در روزهای پایانی جنگ تحمیلی، هنگامی که دشمنان انقلاب اسلامی با حمله منافقین به غرب کشور، امنیت ایران را هدف قرار داده بودند، شهید حسین لشنی نیز در صف مدافعان کشور حضور یافت.

او در عملیات مرصاد، در منطقه سه‌راهی اسلام‌آباد غرب، به نبرد با نیروهای منافقین پرداخت و سرانجام در پنجم مردادماه سال ۱۳۶۷، در راه دفاع از میهن به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

شهادت او در عملیات مرصاد، نقطه اوج زندگی جوانی بود که از مزارع نجف‌آباد به جبهه‌های نبرد رسید؛ جوانی که با ایمان، سادگی و اخلاق نیک زندگی کرد و در لحظه نیاز، جان خود را برای امنیت کشور فدا ساخت.

آرامگاه در زادگاه

پیکر مطهر شهید حسین لشنی پس از شهادت به زادگاهش بازگردانده شد و در روستای نجف‌آباد شهرستان شازند به خاک سپرده شد. مزار او یادآور جوانی است که دل از خانه و مزرعه کند تا راه دشمن را در غرب کشور ببندد.

نام شهید حسین لشنی در میان مردم نجف‌آباد و شهرستان شازند، به‌عنوان نمادی از ایثار، اخلاق نیک و دفاع جانانه از میهن ماندگار است.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی