اربعین؛ سفری که هر سال دلم را دوباره راهی کربلا می‌کند

همزمان با فرارسیدن اربعین حسینی، «آذر همتی» در دل‌نوشته‌ای از دلدادگی به سیدالشهدا(ع)، حال و هوای پیاده‌روی اربعین و جلوه‌های بی‌بدیل عشق، ایثار و خدمت در بزرگ‌ترین اجتماع معنوی جهان روایت کرده است.

کد خبر: ۶۲۶۱۲۹

دوشنبه - ۰۵ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 05 May

به گزارش نوید شاهد کرمان، "آذر همتی" از نویسندگان حوزه ایثار و شهادت دیار کریمان، دلنوشته ای به مناسبت فرا رسیدن اربعین حسینی در اختیار نوید شاهد قرار داد:

بسم رب الحسین علیه‌السلام

بی‌تردید بهترین، زیباترین، معنوی‌ترین و خواستنی‌ترین سفر زندگی‌ام، سفر اربعین حسینی بوده و هست؛ سفری که هر سال، روزشماری برای رسیدنش آغاز می‌شود و انتظارش در تمام لحظه‌های زندگی‌ام جاری است.

سال‌هاست که شب‌های قدر از خداوند می‌خواهم نام مرا در فهرست زائران اربعین بنویسد. روز عرفه دست نیاز به درگاهش برمی‌دارم و از او می‌خواهم این روزی پربرکت را از من دریغ نکند. حتی اگر در زمانی غیر از اربعین توفیق زیارت کربلا نصیبم شود، از حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) تنها یک خواهش دارم؛ اینکه برات زیارت اربعین سال آینده‌ام را امضا کند.

از خدا خواسته‌ام تا زمانی که نفس می‌کشم، این توفیق را از من نگیرد و اگر تقدیری جز این باشد، مرگم را نیز در همین مسیر عاشقی قرار دهد.

می‌گویند «شنیدن، کی بود مانند دیدن». این سخن درباره پیاده‌روی اربعین بیش از هر جای دیگری معنا پیدا می‌کند. تا قدم در این مسیر نگذاری، طعم شیرین هم‌قدمی با میلیون‌ها عاشق حسین(ع) را نخواهی چشید.

این سفری است با کمترین تدارکات و بیشترین برکت؛ سفری با بی‌نظیرترین پذیرایی، دلنشین‌ترین نوحه‌ها، صمیمی‌ترین هم‌سفران، رویایی‌ترین مبدأ؛ نجف اشرف، و عاشقانه‌ترین مقصد؛ کربلای معلی. جاذبه این راه را نمی‌توان با واژه‌ها توصیف کرد؛ باید آن را زندگی کرد.

یکی از زیباترین جلوه‌های این سفر، صحنه‌های ناب خدمت و میزبانی مردم عراق و موکب‌داران است. موکب‌هایی از عراق، ایران، لبنان، هند و دیگر کشورها که هر کدام با فرهنگ و توان خود، خالصانه در خدمت زائران سیدالشهدا(ع) هستند.

شوق خدمت به زائران امام حسین(ع) در میان مردم عراق، وصف‌ناشدنی است. گاهی با خود می‌اندیشم آیا من نیز ظرفیتی دارم که روزی بتوانم همچون این مردم، همه داشته‌هایم را در راه خدمت به زائران حسینی تقدیم کنم؟ مردمی که از کودک چهار یا پنج‌ساله تا پیرمردان و پیرزنان، همه با افتخار خادم زائران حسین(ع) هستند.

در این مسیر، بزرگ‌ترین سفره مهمان‌نوازی جهان از سپیده‌دم تا شام گسترده است. هنگام اذان، در سراسر مسیر، صفوف باشکوه نماز جماعت شکل می‌گیرد؛ صف‌هایی که در آن، انسان‌هایی از ملیت‌ها، زبان‌ها و فرهنگ‌های گوناگون، تنها با یک هویت مشترک در کنار هم می‌ایستند؛ زائر اربعین.

گرما و سرما، خستگی و سختی، هیچ‌کدام از عزم زائران نمی‌کاهد؛ چرا که مقصد، دیار عشق است و مقصد عاشقان، جز حسین(ع) نیست.

بی‌اغراق، پیاده‌روی اربعین بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین اجتماع انسانی جهان است؛ اجتماع عظیمی که با وجود گستردگی کم‌نظیرش، آن‌گونه که شایسته است در رسانه‌های جریان اصلی جهان بازتاب نمی‌یابد. شاید راز آن در حقیقتی نهفته باشد که اربعین روایت می‌کند؛ حقیقتی که پیام آزادی، عدالت‌خواهی، ایثار و مقاومت را به گوش جهانیان می‌رساند و دل‌های آزاده را به نهضت عاشورا پیوند می‌زند.

و سخن آخر...
اربعین، تنها یک سفر نیست؛ مدرسه‌ای برای آموختن عشق، ایثار، همدلی و بندگی است. راهی است که از کربلا می‌گذرد و دل انسان را به افق روشن ظهور پیوند می‌زند. امید که خداوند، این توفیق بزرگ را از هیچ دلداده‌ای دریغ نکند و ما را تا همیشه در زمره زائران و خادمان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) قرار دهد.

اللهم ارزقنا زیارة الحسین(ع) فی الدنیا و شفاعته فی الآخرة.

انتهای پیام/