وصیت نامه شهید «محمد مجازی» / سری دوم

ای جوانان! مبادا در غفلت و بی‌تفاوتی بمیرید

شهید «محمد مجازی» در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: آنقدر به جبهه می‌روم تا لیاقت شهادت در راه خدا را پیدا کنم و خودم را در اختیار جبهه و جهاد قرار می‌دهم تا شهید شوم.‌ ای جوانان! نکند که در رختخواب ذلت بمیرید که حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد؛ ای جوانان! مبادا در غفلت بمیرید که علی (ع) در محراب عبادت شهید شد؛ و مبادا در حال بی‌تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین (ع) در راه حسین (ع) و باهدف شهید شد.

کد خبر: ۶۲۶۱۱۹

دوشنبه - ۰۵ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 05 May

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «محمد مجازی» در یکم فروردین ۱۳۴۴، در تبریز چشم به جهان گشود. پدرش عزت الله و مادرش،کبرا نام داشت. تا پایان سوم راهنمایی درس خواند. پاسدار بود. سال۱۳۶۲ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. از سوی سپاه پاسداران در جبهه حضور یافت. پنجم مرداد ۱۳۶۷، در اسلام آباد غرب منافقین شهید شد. مزار او در قطعه ۴۰ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران واقع است.

بسم الله الرحمن الرحیم

وصیت‌نامه بنده حقیر خداوند فاضل، محمد مجازی‌

ای خدای من!‌ای خدای مهربان!

ای ستارالعیوب و غفارالذنوب و نورالمستوحشین فی الظلم و ای خدای عالمیان! ای امید ناامیدان و ای یاری‌کننده در راه‌ماندگان! ای صاحب صاحبدلان و ای همه چیز هیچند و هر چه هست تویی و هر چه هست ازآن توست و همه از آن قدرت بی‌انتهای تو سرچشمه می‌گیرد! ما را که بسیار در این راه‌ها پانهاده‌ایم، راهنمایی کن که اگر راهنمایی و هدایت نکنی بیچاره و درمانده و وامانده در دنیا و آخرت خواهیم بود. «الهی عاملنا بفضلک و لاتعاملنا بعدلک یا کریم»

اللهم اهدنا الصراط المستقیم که اگر این عنایت را نکنی در آتش پرحرارت اعمالمان خواهیم سوخت و اگر یک لحظه ما را از نظر دور کنی، چه کنیم که تنها راه ما آمدن و در زدن در درگه پرفضلت خواهد بود.

ای خدای من! ای خدای غفار! ای خدایی که امید همه گناهکاران و عاصیان به بخشش توست و گذشت تو مایه امید هم ما و همه آنهاست که بر نفس‌هایشان ظلم روا داشته‌‌اند و همه تو را به اسم و رسم غفارالذنوب و بخشنده می‌شناسند و این وسیله‌ای است برای تقرب به ذات اقدست.

در مواقع عبادت تو را به غفاریتت می‌خوانند و به امید گذشت و بخششت تو را عبادت می‌کنند. پس ببخش بر ما و همه مؤمنان و عصیان‌کاران و ببخش بر ما گناهان ما را.

ای دل منال! ای دل ز درد نفس بنال

دلم می‌نالد. نمی‌دانم چگونه بگویم که ننالد. الها! کمکم کن که همیشه در مشکلات ننالم و اگر نالیدم فقط جهت استمداد از تو و لاغیر باشد. می‌روم (خط) ولی حس می‌کنم لیاقت ندارم و فقط توفیق آن را فقط و فقط از تو می‌خواهم که لیاقت ما را (بنده را) نیز مجد توفیق قرار بدهی.

ای دل رضا به رضای خدا شو و لاغیر

ای دل رضا به رضای خدا شو نه نفس

ای دل کارت را فقط برای رضای او انجام بده و لاغیر

آنقدر به جبهه می‌روم تا لیاقت شهادت در راه خدا را پیدا کنم و خودم را در اختیار جبهه و جهاد قرار می‌دهم تا شهید شوم.‌

ای جوانان! نکند که در رختخواب ذلت بمیرید که حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد.‌ای جوانان! مبادا در غفلت بمیرید که علی (ع) در محراب عبادت شهید شد؛ و مبادا در حال بی‌تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین (ع) در راه حسین (ع) و باهدف شهید شد.

حضورتان را در صحنه‌های جبهه‌های حق علیه باطل ثابت نگهدارید و صداقت و اخلاص خود را هم‌چنان حفظ کنید. سلام مرا به رهبر برسانید و بگویید تا آخرین قطره خون خود سنگر اسلام را ترک نخواهم کرد و با خداوند پیمان می‌بندم که در تمام عاشورا‌ها و در تمام کربلا‌ها با حسین (ع) همراه باشم، سنگر او را خالی نکنم تا هنگامی که احکام اسلام در زیر پرچم اسلامی لا اله الا الله و محمد رسول الله و علی ولی الله برتمام جهان سلطه افکند و در زیر پرچم امام زمان (عج) به اجرا درآید.

انتهای متن/