«راهی بهتر از راه حسین(ع) نیافتم»

شهید رفیع رضایی از جوانان بسیجی و پرتلاش استان زنجان بود که زندگی ساده و پرکار خود را با روحیه‌ای سرشار از ایمان و اعتقاد سپری کرد. او که در حرفه جوشکاری فعالیت داشت، با آغاز دفاع مقدس راه حضور در جبهه را برگزید و سرانجام در عملیات‌های منطقه اروندرود به آرزوی خود، یعنی شهادت، رسید. دل‌نوشته کوتاه اما تأثیرگذار این شهید، تصویری از نگاه او به دنیا، مرگ، شهادت و ادامه راه امام حسین(ع) است؛ نوشته‌ای که در آن از دلتنگی برای رسیدن به «جای حقیقی انسان» سخن می‌گوید و دیگران را به دفاع از اسلام و ایستادگی در برابر دشمنان فرا می‌خواند.

کد خبر: ۶۲۵۸۸۳

دوشنبه - ۲۹ تير ۱۴۰۵ / 1405 29 April

به گزارش نوید شاهد زنجان، شهید رفیع رضایی پانزدهم آبان‌ماه سال ۱۳۴۷ در روستای داش‌کسن از توابع شهرستان زنجان دیده به جهان گشود.

پدرش صفی‌الله کارگر بود و مادرش حبیبه نام داشت. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در کنار خانواده سپری کرد و پس از آن، با فراگیری حرفه جوشکاری، وارد بازار کار شد و از این راه به کسب روزی حلال پرداخت.

حضور در جبهه‌های دفاع مقدس

با آغاز دفاع مقدس، رفیع رضایی از سوی بسیج راهی جبهه شد و در کنار دیگر رزمندگان، در دفاع از کشور حضور یافت.

سرانجام این بسیجی جوان، پانزدهم بهمن‌ماه سال ۱۳۶۴ در منطقه اروندرود بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت به شهادت رسید.

پیکر مطهر وی پس از تشییع، در گلزار شهدای پایین زنجان به خاک سپرده شد.

دلتنگی برای رسیدن به «جای حقیقی»

از شهید رفیع رضایی، دل‌نوشته‌ای کوتاه اما سرشار از مضامین اعتقادی و معنوی به یادگار مانده است.

او در آغاز این نوشته، از اشتیاق خود برای ترک دنیا و رسیدن به جایگاهی که آن را «جای حقیقی انسان» می‌داند، سخن می‌گوید و می‌نویسد:

«چند وقتی است که دلم پرپر می‌کند و من می‌خواهم به آن جایی بروم که جای حقیقی من است و از این دنیای تنگ و کوچک جدا شوم و به جایی بروم که لایق انسان حقیقی است.»

این جملات، بیانگر نگاه شهید به دنیا به عنوان سرایی گذرا و اعتقاد او به حیات اخروی است.

نگاه شهید به مرگ و زندگی

شهید رضایی در ادامه دل‌نوشته خود، مرگ را حقیقتی گریزناپذیر برای همه انسان‌ها می‌داند و از آن به عنوان مایه عبرت یاد می‌کند.

او می‌نویسد:

«مرگ من باعث عبرتی است برای شما و دیگران تا بدانید که تمام دنیا جای زیستن و ماندن نیست و همگی رفتنی هستیم. پس چه بهتر که در راه خدا گام برداریم.»

در این بخش، شهید بر ناپایداری دنیا و اهمیت انتخاب مسیری که از نگاه او در راه خدا باشد، تأکید می‌کند.

انتخاب راه امام حسین(ع)

در پایان این دل‌نوشته، شهید رفیع رضایی از انتخاب آگاهانه مسیر خود سخن می‌گوید و آن را ادامه راه امام حسین(ع) و یارانش معرفی می‌کند.

او می‌نویسد:

«من راه خود را انتخاب کردم؛ راهی که حسین و یارانش رفتند و در این راه شهید شدند و من هم راهی بهتر از این پیدا نکردم.»

شهید رضایی همچنین از مخاطبان خود می‌خواهد پاسدار اسلام باشند و در برابر منافقین ایستادگی کنند و می‌نویسد:

«باید همه شما پاسدار اسلام باشید و در مقابل منافقین بایستید، همان‌طور که شهدا ایستادند.»

یادگار یک بسیجی جوان

شهید رفیع رضایی در حالی که تنها ۱۷ سال داشت، در جبهه‌های دفاع مقدس به شهادت رسید. دل‌نوشته به‌جا مانده از او، بازتابی از باورها و نگاه شخصی این شهید به زندگی، مرگ، شهادت و مسئولیت انسان در قبال اعتقاداتش است. این نوشته کوتاه، امروز در کنار زندگی‌نامه او، بخشی از یادگارهای ماندگار دفاع مقدس و روایتگر اندیشه‌های یکی از شهدای جوان استان زنجان به شمار می‌آید.