گمنام ماندگار

شهید حسن عشوری، از سربازان گمنام امام زمان(عج)، در تمام زندگی خود از نام و نشان گریخت و خدمت بی‌ادعا را بر هر چیز دیگری ترجیح داد. او حتی در وصیتش خواست تا زمانی که مزار حضرت فاطمه زهرا(س) بی‌نشان است، مزارش نیز بی‌سنگ و بی‌نشان بماند؛ خواسته‌ای که از عمق ارادت، اخلاص و روح بلند این شهید حکایت دارد.

کد خبر: ۶۲۵۸۱۹

چهارشنبه - ۳۱ تير ۱۴۰۵ / 1405 31 April

به گزارش نوید شاهد گیلان؛ برخی انسان‌ها در سکوت زندگی می‌کنند، بی‌آنکه نامی از خود بر جای بگذارند؛ اما همان سکوت و گمنامی، آنان را به چهره‌هایی ماندگار در تاریخ تبدیل می‌کند. شهید حسن عشوری از جمله همین مردان بود؛ رزمنده‌ای از دیار گیلان که تمام عمر خود را در مسیر خدمت، مجاهدت و دفاع از ارزش‌های انقلاب اسلامی سپری کرد و هیچ‌گاه در پی دیده شدن و شهرت نبود.

{$sepehr_media_1366896_400_300}

او از سربازان مخلص و گمنام امام زمان(عج) بود؛ مردی که اخلاص را سرلوحه زندگی خود قرار داده و باور داشت ارزش حقیقی انسان، در انجام وظیفه برای رضای خداوند است، نه در دیده شدن و مطرح شدن میان مردم. همین روحیه سبب شد تا نام او، بیش از هر چیز، با تواضع، بی‌ادعایی و عشق به اهل‌بیت(ع) گره بخورد.

اوج این اخلاص را می‌توان در وصیت ماندگارش مشاهده کرد؛ آنجا که درخواست کرد تا زمانی که مزار حضرت صدیقه طاهره، حضرت فاطمه زهرا(س)، بی‌نشان است، مزار او نیز بی‌سنگ و بی‌نشان باقی بماند. این وصیت، تنها یک درخواست ساده نبود؛ بلکه تجلی عمق ارادت و دلدادگی او به خاندان عصمت و طهارت(ع) و نشانی از روح بزرگی بود که گمنامی را افتخار خود می‌دانست.

مستند «بی‌نشان اما ماندگار» تلاش می‌کند با روایت خانواده، دوستان، همرزمان و دلدادگان این شهید، گوشه‌ای از زندگی پربرکت او را به تصویر بکشد؛ زندگی مردی که بی‌هیاهو آمد، بی‌ادعا زیست و بی‌نام و نشان به دیدار معبود شتافت، اما یاد و راهش همچنان در دل‌های مردم زنده است.

این مستند، تنها روایت زندگی یک شهید نیست؛ بلکه بازخوانی مکتب اخلاص و گمنامی است؛ مکتبی که به ما یادآوری می‌کند ماندگاری حقیقی، نه در شهرت و نام، بلکه در بندگی، صداقت و خدمت خالصانه به مردم و آرمان‌های الهی رقم می‌خورد. شهید حسن عشوری اگرچه خواست بی‌نشان بماند، اما نام او امروز به عنوان نماد اخلاص و وفاداری، در حافظه مردم گیلان و دوستداران فرهنگ ایثار و شهادت، جاودانه شده است.