نامه شهید علی‌اصغر عاقل

دنیا ایستگاهِ گذار است و آخرت، خانه‌ی ماندگار

شهید «علی‌اصغر عاقل» در نامه خود می‌نویسد: «اچقدر بی‌انصافی است که انسان برای چند روز زندگی دنیا این قدر تلاش و زحمت و حرص و طمع داشته باشد ولی به فکر زندگی آخر که پایانی ندارد نباشد. یا فکر حکم قضائی خداوند در روز محشر نباشد...» متن کامل نامه این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۲۵۷۴۰

دوشنبه - ۰۵ مرداد ۱۴۰۵ / 1405 05 May

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید علی‌اصغر عاقل سوم اردیبهشت ۱۳۴۲ در استهبان دیده به جهان گشود. دوران کودکی را سپری کرد و ۷ سالگی راهی مدرسه شد و تحصیلات را تا مقطع فوق دیپلم در رشته علوم اجتماعی ادامه داد. سپس به شغل معلمی پرداخت. در روز‌های جنگ تحمیلی راهی جبهه شد. وی سرانجام سوم مرداد ماه ۱۳۶۲ در عملیات والفجر ۲ در منطقه حاج‌عمران عراق، به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای پیرمراد استهبان به خاک سپرده شد.

متن نامه:

شهید علی‌اصغر عاقل در بخشی از نامه خود برای خانواده می‌نویسد:

زندگی می‌گذرد دیر یا زود، این انسان می‌باشد که دنیا را با همه زیبایی‌های فریبنده‌اش بگذارد و به سرای جاوید بشتابد، خوشا به حال آن کسی که زندگی جاویدان آخرت را به چندرغاز این دنیا نفروشد.

من برای اینکه دینم را به اسلام ادا کرده باشم و هم لااقل برای اسلام عزیز خدمتی کرده باشم، همه دنیا را با همه منافع و دلفریبی‌ها رها نموده و رو به سوی جبهه‌ها که محلی برای آزمایش انسان است شتافتم. اینجا هست که محل تفکر است، این‌جا هست که انسان لحظه‌ای به خود می‌نگرد و پی به شناخت خویش و در نهایت پی به خدای خویش می‌برد.

و بالاخره اینجا هست که انسان لحظه‌ای هم به فکر آخرت خودش فرو می‌رود. چقدر بی‌انصافی است که انسان برای چند روز زندگی دنیا این قدر تلاش و زحمت و حرص و طمع داشته باشد ولی به فکر زندگی آخر که پایانی ندارد نباشد. یا فکر حکم قضائی خداوند در روز محشر نباشد.

این انسان چقدر باید جاهل باشد که لااقل گذر دنیا را نبیند و آن انسان دیگر چقدر جاهل‌تر است که گذر دنیا را درک می‌کند ولی با عین حال باز فریب زیبائی‌های دنیا می‌خورد و از خدا و آخرت غافل می‌گردد.

من به عنوان فرزند شما که بین دنیا و آخرت قرار گرفته عاجزانه از حضورتان می‌خواهم که هرگز به خاطر منافع دنیایی روح خود را مغشوش و پریشان نسازید که این ظلم به خود و نیز مطمئنا خود می‌باشد و نه تنها به نابودی انسان می‌انجامد بلکه در دنیا هم به قول بعضی از انسان‌ها روی خوش نمی‌بیند.

پدر و مادر عزیز باز عرض می‌کنم لحظه‌ای هم به سرانجام انسان بنگرید که چگونه می‌میرد و انسان‌های دیگر مثل اینکه می‌دانند دیگر بر نمی‌گردند او را بدرقه می‌نمایند پس چرا انسان این قدر نفهم باشد که به خاطر دنیا تلاش کند. من از شما می‌خواهم که به فکر آن سرای باشید که سعادت انسان در آن است.

انتهای متن/