وصیت نامه شهید «عباس فخارنیا»

دنیا گذرگاه است؛ توشه‌ات محبت اهل‌بیت (ع) و نماز باشد

شهید «عباس فخارنیا» در بخشی از وصیت‌نامه‌اش، دنیا را تنها گذرگاهی برای عبور دانسته و تأکید کرده است که بارِ سفر به سوی ابدیت، جز با «محبت اهل‌بیت (ع)» و «پایبندی به نماز» سبک نمی‌شود؛ توصیه‌ای که او خود با نثار جانش در ۲۰ سالگی، آن را به اثبات رساند.

کد خبر: ۶۲۵۳۷۴

يکشنبه - ۲۸ تير ۱۴۰۵ / 1405 28 April

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «عباس فخارنیا»، پنجم فروردین‌ماه سال ۱۳۴۵ در تهران چشم به جهان گشود. پدرش منصور و مادرش کبرا نام داشت. او که در دامان خانواده‌ای متدین پرورش یافته بود، تحصیلات خود را تا پایان دوره سوم راهنمایی ادامه داد.
با اوج‌گیری نهضت انقلاب و سپس آغاز جنگ تحمیلی، عباس که روحیه‌ای انقلابی داشت، لباس مقدس پاسداری از اسلام و انقلاب را بر تن کرد. او با پیوستن به صفوف رزمندگان لشکر ۲۷ محمدرسول‌الله (ص)، راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد تا در کنار دیگر یاران خود از کیان میهن اسلامی دفاع کند.

شهید فخارنیا در نوزدهم تیرماه سال ۱۳۶۵، در عملیات غرورآفرین کربلای ۱ در منطقه مهران، در حالی که مسئولیت گروهبانی را بر عهده داشت و تنها ۲۰ بهار از عمرش می‌گذشت، بر اثر اصابت گلوله توسط نیروهای رژیم بعثی عراق به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به ملکوت اعلی پیوست.

پیکر مطهر این شهید والامقام در قطعه ۵۳ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شده است.

متن وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

بسم الله الرحمن الرحیم

برادران و خواهران اگر می‌توانید تا ابد در این دنیا جاودان بمانید بروید پی دنیا و از فرزندان دنیا باشید و اگر نمی توانید ابدی باشید، بالاخره مرگِ همه ما فرا می‌رسد و روزی هم شما را مانند بنده و دیگران که از این دنیا بار بستند و رفتند درون قبر تنگ و تاریک قرار خواهند داد و به یاد بیاور و مجسم کن که تو می‌مانی و اعمالت.

اگر به این مُردن یقین داری پس چرا دنبال دنیا حرکت می کنی در دنیا محبت اهل بیت عصمت و طهارت را برای خود جمع کن در غم آنها از ته دل بسوز و در شادی آنها شاد باش و فقط باید با خلیفه رسول الله بود و عشق او را در دل پروراند که هرکس چنین شد رستگار است .

برادران و خواهران بهترین وسیله برای آمرزش گناهان و تقرب به سوی پروردگار شرکت در نمازهای جماعت و نماز جمعه و دعای توسل و کمیل و …. که در کتب ادعیه آمده می باشد و اگر دعاها هرچه با اخلاص بیشتری باشد ائمه علیهم السلام حضور پیدا می کنند و رحمت خدا در آن مجالس به وضوح دیده میشود حتی المقدور آنها را ترک نکنید.