زندگینامه شهید غریب بی نشان؛

مصطفی حاج‌صفری؛ نان‌آوری که جان را در سفره‌یِ وطن گذاشت

شهید "مصطفی حاج‌صفری"، فرزند قدرت‌الله، متولد ۷ دی ۱۳۴۵ در تهران با اصالتِ فیجانِ اراک، از جوانانِ مؤمن، پرتلاش و مسئولیت‌پذیری بود که از همان نوجوانی با کار و تلاش انس گرفت. او پس از پایان دوره ابتدایی و ورود به بازار کار، در دوران خدمت سربازی به لشکر ۲۱ حمزه ارتش پیوست و سرانجام در ۲۱ تیر ۱۳۶۷ در جریان عملیات تک دشمن در منطقه شرهانی به شهادت رسید. پیکر مطهر این شهید والامقام در صحنه نبرد مفقود شد و در زمره شهدای مفقودالجسد قرار گرفت.

کد خبر: ۶۲۵۱۶۱

چهارشنبه - ۲۴ تير ۱۴۰۵ / 1405 24 April

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید مصطفی حاج‌صفری در هفتم دی‌ماه ۱۳۴۵ در شهر تهران دیده به جهان گشود، اما ریشه خانوادگی او به روستای فیجان از توابع شهرستان اراک بازمی‌گشت. خانواده او از اهالی کار، تلاش و ساده‌زیستی بودند و مصطفی نیز در همین فضای تربیتی رشد کرد. او دوران کودکی خود را در روستای فیجان سپری کرد و از همان سال‌های نخست زندگی، با کار و مسئولیت آشنا شد. مصطفی اهل بی‌کاری نبود و دوست داشت لحظه‌هایش را با کار و تلاش پر کند؛ ویژگی‌ای که بعدها در منش و رفتار او به‌خوبی آشکار شد.

او تحصیلات خود را در دبستان روستای فیجان آغاز کرد و تا کلاس ششم ابتدایی ادامه داد. با وجود علاقه به درس، شرایط مالی خانواده سبب شد که ناچار از ادامه تحصیل بازبماند. مصطفی برای کمک به معیشت خانواده، وارد کار شد و در یک چلوکبابی به کارگری پرداخت. او کار کردن را نه تنها وظیفه‌ای اقتصادی، بلکه نوعی ارزش انسانی می‌دانست و باور داشت که انسان باید از وقت خود به بهترین شکل استفاده کند. در زندگی روزمره، به حلال و حرام توجه داشت و تلاش می‌کرد رفتار و معاش او با موازین اسلامی همراه باشد.

از ویژگی‌های برجسته شخصیتی مصطفی، اخلاق نیکو، شوخ‌طبعی، مهربانی و مردم‌داری بود. او به‌گونه‌ای رفتار می‌کرد که حضورش برای اطرافیان دلنشین بود و کسی از همنشینی با او خسته نمی‌شد. مانند پدرش، نگاه ویژه‌ای به همسایگان داشت و گاه از غذای چلوکبابی برای آنان می‌برد. این رفتارها نشان می‌دهد که او تنها یک کارگر ساده نبود، بلکه انسانی با روحیه‌ای اجتماعی، نوع‌دوست و اخلاق‌مدار بود.

با فرا رسیدن زمان خدمت سربازی، مصطفی خدمت را نوعی ادای دین به میهن می‌دانست. او به لشکر ۲۱ حمزه ارتش پیوست و در دوران جنگ تحمیلی، در این یگان نظامی به انجام وظیفه پرداخت. حضور او در جبهه، ادامه همان روحیه مسئولیت‌پذیر و ایثارگری بود که از کودکی در وجودش شکل گرفته بود. مصطفی در لباس سربازی، مسیر زندگی‌اش را به سمت دفاع از وطن و آرمان‌های مقدس ملت ایران هدایت کرد.

سرانجام، این سرباز مؤمن و فداکار در ۲۱ تیرماه ۱۳۶۷ در منطقه عملیاتی شرهانی و در جریان عملیات تک دشمن به شهادت رسید. پیکر مطهر او در میدان نبرد مفقود شد و بدین ترتیب، نامش در شمار شهدای مفقودالجسد ثبت گردید. گرچه پیکر او بازنگشت، اما یاد و نامش در حافظه تاریخی این سرزمین ماندگار شد؛ جوانی که با کار، صداقت، اخلاق و ایمان زیست و با شهادت، به جاودانگی رسید.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی