زندگینامه شهید غریب بی نشان؛

۳۰ سال انتظار برای یک پیکر؛ قصه بازگشت شهید مرتضی ایزدی

شهید "مرتضی ایزدی" فرزند موسی، متولد ۹ فروردین ۱۳۴۶ در اراک، از خیاطان مؤمن و رزمندگان لشکر ۲۱ حمزه سیدالشهدا (ع) بود که پس از ازدواج، به خدمت مقدس سربازی رفت و در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۶۷ در جریان عملیات تک دشمن در منطقه زبیدات به شهادت رسید. پیکر مطهر این شهید والامقام پس از سال‌ها مفقودبودن، در اسفندماه ۱۳۹۶ شناسایی و در اراک به خاک سپرده شد.

کد خبر: ۶۲۵۱۴۴

چهارشنبه - ۲۴ تير ۱۴۰۵ / 1405 24 April

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید مرتضی ایزدی در نهمین روز از فروردین‌ماه سال ۱۳۴۶ در فضای صمیمی و روستایی «ده‌آباد» از توابع شهرستان اراک دیده به جهان گشود. خانواده‌ای که او را در آغوش گرفت، اگرچه از نعمت خواندن و نوشتن بی‌بهره بودند، اما گنجینه‌ای ارزشمند از معرفت، اخلاص و ارادت به اهل‌بیت(ع) را در قلب خود داشتند. این ریشه‌های معنوی، بستری شد تا مرتضی از همان کودکی، «حسینی بودن» را نه در شعار، بلکه در زیستنِ روزمره بیاموزد؛ او آموخت که چگونه با اختیار و اراده، مسیرِ حق را از باطل تشخیص دهد.

او دوران کودکی را با سادگی و بی‌آلایشیِ خاصِ محیط روستایی سپری کرد و تحصیلاتش را تا پایان مقطع ابتدایی به سرانجام رساند. پس از آن، با ورود به بازارِ کار، هنرِ «خیاطی» را برای ادامه مسیر زندگی برگزید. مرتضی در کارگاهِ خیاطی، پله‌های مهارت را از شاگردی تا استادی طی کرد و دست‌هایش که روزگاری پارچه‌ها را برایِ پوشاندنِ تنِ مردم می‌برید، در نهایتِ طهارت و صداقت، خرجِ تأمینِ نانِ حلال برای خانواده‌اش می‌شد.

سال ۱۳۶۶، برای مرتضی سالِ تصمیم‌های بزرگ بود. او که در کورانِ جنگِ تحمیلی، شاهدِ پروازِ بی‌وقفه جوانانِ شهر و دیارش به سمتِ جبهه‌های جنوب و غرب بود، نمی‌توانست نسبت به سرنوشتِ وطن بی‌تفاوت باشد. در همین سال، با تشکیلِ زندگی مشترک، پیوندِ تازه‌ای را آغاز کرد، اما عشقِ به دین و میهن، او را در دوراهی قرار نداد؛ بلکه انگیزه‌ای شد تا مسئولیت‌پذیری‌اش را در میدانِ رزم اثبات کند.

با فرارسیدنِ دورانِ خدمت مقدس سربازی، مرتضی لباسِ رزم را بر تن کرد و به لشکر ۲۱ حمزه سیدالشهدا(ع) پیوست؛ لشکری که خود تاریخ‌سازِ میدان‌های نبرد بود. او راهیِ مناطقِ عملیاتی شد تا بارِ امانتِ دفاع از کیانِ اسلام را بر دوش بکشد. سرانجام در بیست‌ویکم تیرماه ۱۳۶۷، در حالی که منطقه زبیدات در التهابِ «تکِ سنگینِ دشمن» می‌سوخت، مرتضی ایزدی در راهِ دفاع از ارزش‌ها، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

پس از آن روز، ۳۰ سالِ تمام، صبوریِ خانواده، هجرانی جانکاه را رقم زد. پیکرِ مرتضی در دشت‌های تفتیده جنوب به امانت مانده بود، تا آنکه در اسفندماه ۱۳۹۶، تیم‌های تفحص شهدا توانستند با شناساییِ آثارِ به‌جامانده از پیکرِ مطهرش، این مسافرِ غریب را به آغوشِ اراک بازگردانند. پیکرِ پاکِ او پس از سه دهه، در میانِ استقبالِ باشکوهِ همشهریانش، در گلزارِ شهدای اراک به خاک سپرده شد تا برای همیشه، نمادی از ایستادگی، خلوص و ایثارِ نسلِ دفاعِ مقدس باقی بماند.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی