روایت آزادگان زنجانی از «دانشگاه انسان‌ساز اسارت»

آزادگان سرافراز زنجان از روزهای سخت اسارت، مظلومیت شهدای غریب و درس‌های ماندگار آن دوران روایت کردند.

کد خبر: ۶۲۵۰۶۷

يکشنبه - ۲۱ تير ۱۴۰۵ / 1405 21 April

نشست «عصر خاطره» با موضوع شهدای غریب و بی‌نشان، با حضور مدیرکل و معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان و شهرستان، همچنین جمعی از آزادگان سرافراز زنجان برگزار شد. در این محفل، آزادگان استان با مرور خاطرات دوران اسارت، از صبر و مقاومت رزمندگان، مظلومیت شهدای اسیر و تأثیر عمیق آن روزهای سخت در شکل‌گیری روحیه ایثار و فداکاری سخن گفتند.

روایت روزهای سخت اسارت و ایستادگی در برابر دشواری‌ها

در این نشست، عباس روشنی، از آزادگان استان زنجان در گفتگو با خبرنگار نوید شاهد زنجان، با بیان خاطراتی از دوران اسارت و فداکاری‌های شهدای اسیر، به سختی‌هایی اشاره کرد که رزمندگان در آن دوران تحمل کردند.

وی با اشاره به آثار جسمی برجای‌مانده از دوران اسارت گفت: هنوز هم جسمم به دلیل آسیب‌های دوران اسارت صدمات بسیاری را تجربه می‌کند، اما هر لحظه و هر زمان حاضرم برای کشورم، مردمم و ارزش‌هایی که داریم در میدان حاضر شوم و هر آنچه دارم برای دفاع تقدیم کنم.

این آزاده سرافراز با تأکید بر اینکه دوران اسارت تنها دوره‌ای از رنج و سختی نبود، بلکه فرصتی برای رشد معنوی و انسانی نیز به شمار می‌رفت، اظهار کرد: دوران اسارت با همه سختی‌هایش دانشگاه انسان‌ساز بود.

انس اسرا با قرآن و تقویت روحیه معنوی در اردوگاه‌ها

عباس روشنی در ادامه سخنان خود به جایگاه معنویت در میان آزادگان اشاره کرد و گفت: بسیاری از اسیران در دوران اسارت حافظ کل قرآن کریم شدند و در زمان وفات امام خمینی (ره) ختم قرآن داشتند.

وی افزود که انس با کلام وحی و تقویت باورهای معنوی، یکی از عوامل مهم در حفظ روحیه اسرا در شرایط دشوار اردوگاه‌ها بود و به آنان توان ادامه مسیر مقاومت می‌داد.

روایت مرتضی سرداری از مظلومیت شهدای اسیر

در ادامه این نشست، مرتضی سرداری، دیگر آزاده سرافراز زنجانی، به روایتگری از روزهای آغازین اسارت پرداخت و بخشی از خاطرات تلخ آن دوران را بازگو کرد.

وی با مرور لحظات دشوار انتقال رزمندگان پس از اسارت گفت: از زمان اسارت تا لحظه‌ای که به اردوگاه منتقل شویم، شهادت غم‌انگیز بسیاری از رزمندگان را به دلیل آزار و اذیت و نبود آب دیدم.

شهدایی که با لب تشنه به شهادت رسیدند

مرتضی سرداری با اشاره به مظلومیت شهدای اسیر و رفتار دشمن در دوران اسارت، تأکید کرد: دشمن عمداً به اسرا آب نمی‌داد و بدین ترتیب بسیاری از شهدای آن روزها همچون امام حسین (ع) با لب تشنه به شهادت رسیدند.

وی با بیان اینکه خاطرات آن دوران بخشی از تاریخ مقاومت و ایستادگی ملت ایران است، بر ضرورت زنده نگه داشتن یاد و نام شهدای غریب و بی‌نشان تأکید کرد.

اسارت؛ روایت مقاومت، ایمان و فداکاری

خاطرات آزادگان زنجانی در این نشست، تصویری از روزهایی ارائه کرد که در کنار سختی‌ها و رنج‌های فراوان، سرشار از ایمان، ایستادگی و درس‌های انسانی بود؛ دورانی که برای بسیاری از آزادگان به تعبیر خودشان به «دانشگاه انسان‌ساز» تبدیل شد و یادآور فداکاری رزمندگانی است که در سخت‌ترین شرایط، پایبندی خود به ارزش‌ها و دفاع از میهن را حفظ کردند.

روایت‌هایی برای ماندگاری فرهنگ ایثار و مقاومت

این نشست فرصتی بود تا بخشی از ناگفته‌های دوران دفاع مقدس و خاطرات آزادگان سرافراز استان زنجان بازگو شود؛ خاطراتی که اگرچه از روزهای دشوار اسارت روایت می‌کرد، اما در دل خود پیام‌هایی از صبر، امید، همدلی و پایبندی به آرمان‌ها داشت. بیان این تجربه‌ها نشان داد که رزمندگان حتی در سخت‌ترین شرایط نیز روحیه مقاومت و ایمان خود را حفظ کردند.

آزادگان حاضر در این محفل با یادآوری خاطرات همرزمان شهید خود، بر اهمیت ثبت و انتقال این روایت‌ها به نسل‌های آینده تأکید کردند. آنان معتقدند خاطرات دوران اسارت تنها بازگویی یک دوره تاریخی نیست، بلکه بخشی از فرهنگ ایثار و فداکاری ملت ایران است که باید با دقت و امانت حفظ و منتقل شود.

روایت‌های مطرح‌شده در «عصر خاطره» همچنین گوشه‌ای از صبر خانواده‌های شهدا و آزادگان را به تصویر کشید؛ خانواده‌هایی که در سال‌های دوری و انتظار، با امید و بردباری مسیر دشوار مقاومت را همراهی کردند و در کنار رزمندگان، نقش مهمی در حفظ روحیه ایستادگی داشتند.

در پایان این محفل، یاد و خاطره شهدای غریب و بی‌نشان گرامی داشته شد؛ شهدایی که در شرایط سخت اسارت نیز بر عهد و باور خود پایبند ماندند و نام آنان به عنوان نمادی از مظلومیت، استقامت و فداکاری در تاریخ دفاع مقدس ماندگار شده است.