یادداشت؛

پرچمداری که عروج کرد و میراثی که ماند

هر قدم که این کاروان عاشق از تهران به سوی قم و در نهایت به سوی مشهد بر می‌دارد انگار قطعه‌ای از روح این سرزمین با او جدا می‌شود ایران امروز در حسرت دیدار دوباره اوست هنوز نرفته دلمان تنگ است گویی تمام آزادگان جهان در این مسیر طولانی در صفوف بی شمار ایستاده‌اند تا بدرقه کنند و اشک بریزند.

کد خبر: ۶۲۴۲۷۹

سه‌شنبه - ۱۶ تير ۱۴۰۵ / 1405 16 April

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ این روز‌ها تمام ایران به خصوص تهران حال و هوایش با همیشه فرق می‌کند بغض‌ها در گلو شکسته، هوای پایتخت چنان سنگین است که قابل باور نیست مردم با هجرتی بزرگ رو‌به‌رو شده‌اند که بند بند دل‌ها را از هم می‌گسلد و با فریاد‌هایی لبریز از دلتنگی و شیون و مویه بر سر و صورت می‌زنند.
در ایران شاهد وداعی هستیم که تاریخ کمتر به خود دیده است آقای شهیدمان پس از چهل و هشت سال همراهی هم نفس بودن و تکیه گاه بودن در بدرقه‌ای باشکوه و میلیونی برای همیشه با مردم تهران خداحافظی کرد.

چهل و هفت سال عمری است که در کنار مردم در این سرزمین با کلام گهربارش و ایستادگی اش گره خورده بود حالا تهران میزبان عبور ماه تابانی بود که برای آخرین بار از میان این خیابان‌ها و میدان‌های آشنا گذر کرد تا راهی سفر ابدی شود.

سایه اش بر این خاک آرامش می‌بخشید برای همه پدر بود و اکنون نبودن و ندیدنش برای همه‌ی ما بسیار سخت است.

پیکرش در مسیری که از قلب تپنده تهران آغاز و قرار است در بارگاه دلنواز ضامن آهو در مشهد مقدس به آرامش برسد این تشییع این بدرقه این وداع یک ملت با آرام جانشان است.

ما در مکتبش معنای (ما رایت الا جمیلا) را آموخته‌ایم می‌دانیم که این پایان راه نیست هر ذره از وجودش عصاره‌ی صبر زینبی و صلابت حسینی بود و خود پل ارتباطی میان ما و آرمان‌های والای ولایت بود امروز راه ما را به سوی حقیقت بزرگ‌تر نشان می‌دهد.

با چشمانی گریان پیکر مطهرش را در میان سیل جمعیت بدرقه می‌کنیم و می‌دانیم که هر قطره اشکی که می‌ریزیم بذری است برای آینده ما برای برخاستن ما.‌ای رهبر شهید اگرچه دلمان برایت تنگ خواهد شد، اما ما در امتداد هر قدم هر کلمه و هر راه تو ایستاده‌ایم ما عهد می‌بندیم که پیروی مشعل داران اندیشه‌ی تو باشیم و این عهد با تداوم راه در سایه‌ی هدایت حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی که سایه اش مستدام باد ادامه می‌دهیم آری پرچمداری که عروج کرد اکنون در تداوم این میراث دوباره جان می‌گیرد.

نویسنده: مریم بالوی فیلی

انتهای پیام/