فرازی از وصیت‌نامه شهید «غلامرضا آلویی»؛

جمهوری اسلامی عزیز با خون شهدا قد علم کرد

شهید «غلامرضا آلویی» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «هر کسی بخواهد یک حرف یا یک کلمه بخاطر من به اسلام و جمهوری اسلامی عزیز که با خون شهدا قد علم کرده، بد بگوید این حقیر راضی نیستم و نمیخواهم بر سر مزارم حاضر شود چونکه همه کسانی که مرا می‌شناسند هدفم را می‌دانند.»

کد خبر: ۶۲۴۰۳۳

شنبه - ۱۳ تير ۱۴۰۵ / 1405 13 April

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید «غلامرضا آلویی» در یکم مرداد ماه سال ۱۳۴۴ در دزفول دیده به جهان گشود. پدرش احمد و مادرش طوبا نام داشت. وی دارای مدرک دیپلم در رشته علوم تجربی بود. به شغل خیاطی مشغول بود. به صورت بسیجی در جبهه حضور پیدا کرد و سرانجام در هفتم تیرماه ۱۳۶۵ در حین عملیات آموزش غواصی در عمق بالا در دریای خزر به شهادت رسید و پیکر پاک و مطهرش در آب‌های نیلگون خزر برای همیشه جاودانه شد. مزار یادبود این شهید والامقام در گلزار شهدای شهیدآباد دزفول زیارتگاه عاشقان است.

سلام بر شهیدان راه توحید

با سلام و درود بر خاتم انبیا محمد مصطفی (ص) و حضرت فاطمه زهرا (س) و ائمه اطهار (ع) و با سلام فراوان بر شهیدانی که برای حاکمیت توحید و اسلام عزیز جوهره وجود خویش را با سرخی خون مطهر نموده و به مولای خود تقدیم نموده‌اند.

ما وارثان پیام زینب (س) در این مقطع حساس هستیم

اما وظیفه شرعی خود دانستم در این چند ساعتی که به خاتمه زندگی مادی مانده و وقت آن رسیده که این دارفانی را وداع گویم تکالیفی بر دوشم بود که خواستم برایم بجای آورید ولی قبل از آنها این مطلب را متذکر شوم ما به عنوان فرزندان اسلام و لبیک گویان اباعبدالله در صحرای کربلا و وارثان پیام زینب و منتظران حضرت مهدی (عج) و سربازان خمینی وظیفه الهی خود دیدم که در این مقطع حساس و سرنوشت ساز که مسئله اسلام در یک طرف و تمامی کفر و شیاطین در طرف دیگر آن مطرح است.

همه مایه خویش را برای احیای شجره طیبه اسلام نثار کنم

ما به عنوان خدمتگذار اسلام و مسلمین و انسانی که علاوه بر مسئولیت شرعی و الهی شرف و حیثیت نیز ایجاب می‌کند که در این دفاع مقدس همه مایه خویش را که در نهایت جان خود می‌باشد برای احیای این شجره طیبه نثار کنم و در عوض رضا و خشنودی حق تعالی را برای خود خریداری کنم و این بهترین هدیه یک خلیفه الله به مولای خویش است که بصیرت داشته باشد.

تکالیف شرعی و ادای دیون

مطلب دیگر اینکه بیست روز، روزه به گردن دارم که هشت روز آن از سال قبل، ۱۰ روز گذشته است و ۲ روز، روزه نذر دارم که حتماً بدهید برایم بجا آورند.

دیگر اینکه مبلغ ۲ هزار تومان از واحد نزد من بوده که یک هزار ۴۲۵ تومان آن خرج شده و مابقی را از حقوقم به واحد پرداخت کنید.

همچنین مبلغ ۳۵۰ تومان به برادر هوشنگ رحمانی باید بپردازم باز به ایشان پرداخت کنید (توضیح اینکه برادر رحمانی در عملیات کربلای ۴ مفقودالاثر شدند.)

دیگر فکر نمی‌کنم به کسی چیزی بدهکار باشم ولی اگر به کسی چیزی باید بدهم که الان در ذهنم نیست وظیفه شرعی دارد از خانواده من مطالبه نماید.

اگر از کسی پولی یا چیزی طلب دارم به خودش می‌بخشم و اگر خواست می‌تواند در راه خیری خرج کند و کسی مطلع نشود.

اگر جسدم بدست نیامد..

اگر جسدم بدست نیامد به مسئولین مربوطه فشار نیاورید، چون که این راه این مسائل را هم دارد و کسی که برای هدفی والا در این راه گام بر می‌دارد این مسائل را برای خود حل کرده است.

توصیه به حفظ حرمت اسلام و جمهوری اسلامی

مطلب دیگر اینکه هر کسی بخواهد یک حرف یا یک کلمه بخاطر من به اسلام و جمهوری اسلامی عزیز که با خون شهدا قد علم کرده بد بگوید این حقیر راضی نیستم و نمیخواهم بر سر مزارم حاضر شود، چون که همه کسانی که مرا می‌شناسند هدفم را می‌دانند.

انتهای پیام/