گفتگو

شرکت در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید؛ تجدیدِ پیمانِ ملت با آرمان‌های ایستادگی و وحدت

«مرضیه یزدانی»، فعال فرهنگی، در گفت‌و‌گویی از لایه‌های عمیق حضور در مراسم بدرقه امام امت می‌گوید؛ روایتی از اینکه چگونه این مراسم تشییع، بیش از آنکه یک مراسم آیینی باشد، نقطه عطفی برای تجدیدِ پیمانِ ملت با آرمان‌های ایستادگی و وحدت است.

کد خبر: ۶۲۳۹۶۰

جمعه - ۱۲ تير ۱۴۰۵ / 1405 12 April

به گزارش نوید شاهد خراسان شمالی، «مرضیه یزدانی»، فعال فرهنگی درباره شرکت در مراسم تشییع رهبر شهید و قائد امت گفت: فضا آمیخته‌ای از اندوه و انتظار بود؛ اندوه از فقدانی که هنوز تازه و سنگین بود، و انتظار از روز‌هایی که قرار بود پیکرِ رهبرِ شهید، بر دستان مردم بدرقه شود. «مرضیه یزدانی» آرام و شمرده حرف می‌زد، اما از لابه‌لای کلماتش می‌شد عمقِ تأثر و احترام را حس کرد.

تجدید عهد

او گفت که این روزها، شهر‌ها پیش از آن‌که آماده‌ی برگزاری یک مراسم باشند، آماده‌ی یک عهد دوباره‌اند؛ عهدی برای نشان دادنِ وفاداری، همبستگی و قدردانی. به باور او، تشییعِ پیشِ‌رو فقط یک آیین سوگواری نیست، بلکه صحنه‌ای است که در آن مردم می‌توانند نسبتِ خودشان را با آرمان‌هایی که آن شهید عمرش را برای آن گذاشت، دوباره تعریف کنند. مرضیه با تأمل ادامه داد که در چنین لحظه‌هایی، مردم بیش از همیشه نیاز دارند کنار هم بایستند؛ نه فقط برای بدرقه‌ی یک شخصیت بزرگ، بلکه برای پاسداشتِ مسیری که او نمایندگی می‌کرد. او تأکید کرد که این بدرقه، اگر با حضور آگاهانه و باوقار مردم همراه شود، می‌تواند به نشانه‌ای روشن از وحدت ملی و وفاداری جمعی تبدیل شود؛ نشانه‌ای که فراتر از احساسات زودگذر، در حافظه تاریخی جامعه ماندگار خواهد شد.

انسجام و وحدت

به گفته او، این روز‌ها فرصتی است برای بازخوانیِ مفهومِ خدمت، ایستادگی و اخلاص. مرضیه یزدانی معتقد است آن‌چه یک رهبر شهید را در ذهن مردم ماندگار می‌کند، صرفاً عنوان و جایگاه او نیست، بلکه نوع حضورش در کنار مردم و رنج‌ها و امید‌های آنان است. از همین رو، مراسم تشییعِ رهبر عزیز می‌تواند به یک درس اجتماعی تبدیل شود؛ درسی درباره این‌که چگونه یک ملت، با احترام و آرامش، در لحظه‌های دشوار نیز انسجام خود را حفظ می‌کند.
او در پایان تأکید کرد که این مراسم، پیش از آن‌که یک رویداد آیینی باشد، یک پیام است؛ پیامی برای همه‌ی کسانی که می‌خواهند بدانند پیوند مردم با ارزش‌هایشان چقدر عمیق و زنده است. به تعبیر او، روز‌های آینده روز‌هایی هستند که در آنها «حضور» مردم فقط به معنای آمدن نیست، بلکه به معنای ثبت دوباره‌ی یک وفاداری تاریخی است.