فرزند شهید لطفی ندائی؛

جای خالی پدر هرگز پر نمی‌شود

ابولفضل لطفی ندائی از دلتنگی برای پدر شهیدش می‌گوید.

کد خبر: ۶۲۳۷۳۶

سه‌شنبه - ۰۹ تير ۱۴۰۵ / 1405 09 April

به گزارش نوید شاهد همدان، ناوچه دنا در راه بازگشت از رزمایش بین المللی میلان ۲۰۲۶ هند، هدف زیردریایی ارتش آمریکا قرار گرفت و ۱۰۴ نفر از خدمه و پرسنل این ناو به شهادت رسیده و ۲۰ شهید دیگر جاویدالاثر شدند.

شهید وحید لطفی ندائی یکی از شهدای این ناوچه در ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ به همراه همرزمانش به شهادت رسید. در گفت و گویی با همسر و پسر این شهید بزرگوار خاطرات این خانواده را مرور می‌کنیم.

ابوالفضل لطفی ندائی متولد ۱۳۹۱ و فرزند ارشد این شهید می‌گوید:

عدالت را تصور کنید، ما می‌دانیم اگر در یک کفه ترازو یک وزنه یک کیلویی باشد به طور حتم کفه دیگر نیز باید یک وزنه یک کیلویی قرار گیرد تا همسان گردد ولی کسی که رزمایش قرار داد عدالت را رعایت نکرد و به ایران اجازه حمل هیچ سلاح سنگینی را نداد، اما به آمریکای جنایتکار اجازه حل موشک اژدر (قوی‌ترین موشکی که تابه حال برای نابودی ناو تولید شده بود را داد) این چه عدالتی است؟ چرا سازمان متحدد ملل این موارد را بررسی نمی‌کند؟ پدر من و همرزمانش چه گناهی داشتند؟ آن‌ها فقط به عنوان یک نماینده جهت نشان دادن اقتدار این خاک به هند رفته بودند.

ساخت ناو صددرصد ایرانی جرم است؟ ساختن ناوی که یک قطعه از آن وارداتی نیست و یا مهندسان آن داخلی بودند جرم محسوب می‌شود؟ مشکلی برای آمریکا ایجاد می‌کند؟ در پاسخ باید گفت: بله هرآنچه باعث سرافرازی ایران در مقابل آمریکا محسوب شود جرم است.

دشمنان ما باید بدانند ایران در زمان شاهنشاه نیست که تابع و مطیع آمریکا و کشور‌های غربی باشد، ایران امروز محکم‌تر از گذشته در برابر ابرقدرت‌های جهان ایستاده است و آمریکا از این مسئله عصبانی است.

از ویژگی‌های اخلاقی پدر بفرمائید:

پدرم همیشه به این فکر بود که مشکلات دیگران را حل و فصل کند و اگر کسی کوچکترین مشکلی داشت از جان و وقت خود صرف می‌کرد تا گره‌ای باز شود، به خاطر دارم در یکی از روز‌ها باران شدیدی می‌بارید و عجله داشتیم تا به کاری برسیم، با پدر سوار بر خودرو راهی بودیم که ناگاه خانم مسنی را دیدیم که بارخرید داشت، با وجود عجله‌ای که داشتیم پدرم تا درب منزل خانم را رساند.

این روز‌ها دلتنگش هستم و جای خالیش را حس می‌کنم.

پدرم همیشه احترام پدر و مادر خود را داشت، کوچکترین بی احترامی به پدر و مادرش نمی‌کرد و احترام به والدین را وظیفه خود می‌دانست او همچنین به وفای به عهد ایمان داشت و به قول آخرش نیز عمل کرد در آخرین تماسی که با ایشان داشتم، گفت قبل از عید برمی گردم و پیکرش ۲۹ اسفند به میهن برگشت.

خواسته از پدر...

تنها خواسته‌ای که از پدرم دارم این است دعا کند من هم شهید شوم و لیاقت شهادت را داشته باشم.

لیلا گل پیرامنش همسر شهید لطفی نیز درباره همسر خود گفت:

ازدواج ما به صورت کاملاً سنتی بود به طوری که دخترعمه ایشان با مادرم همسایه بودند و به واسطه ایشان ما با هم آشنا شده و ازدواج کردیم و بعد شهید وارد نیروی دریایی شد و به ناچار ساکن شهر رشت شدیم.

۱۸ سال با شهید لطفی زندگی مشترک داشتم، هیچ وقت نگذاشت کم و کسری در زندگی داشته باشیم، ایشان فردی پرکار و مسئولیت پذیر بود و همواره رفتار محترمانه‌ای داشت.

وحید کارش را دوست داشت و به آن عشق می‌ورزید و من با وجود اینکه در شهر غریب بودیم، با وجود سه فرزند و ماموریت‌های زیاد ایشان، ولی با عشق در کنار هم بودیم.

از روز حادثه بفرمایید.

روزی که مقام معظم رهبری شهید شدند بسیار پریشان بودیم چراکه داغ بزرگی بر دل مردم ایران نشسته بود و دو روز بعد که ناو را زدند از طرف رسانه ملی متوجه شدیم، بسیار نگران بودیم و نمی‌دانستیم چه اتفاقی افتاده، متاسفانه کسی چیزی نمی‌گفت به خیلی از دوستان و همکاران وحید زنگ زدیم ولی جوابی به دست نیاوردیم، تا این که یک روز در خانه مادرم بودم تماس گرفتند و اطلاع دادند و یک هفته بعد از سانحه پیکر وحید بازگشت.

آخرین حرف شما با شهید...

روزی که پیکر را به معراج آوردند، به همسرم قول دادم فرزندانش را با جان و دل بزرگ کنم و در عوض از ایشان شهادت خواستم.

تنظیم و گفت‌و‌گو: سمانه پورعبدالله