یادداشت

هفتم تیر؛ یادآور انسان‌هایی است که نامشان در تاریخ این سرزمین ماندگار شد

هفتم تیر تنها یادآور یک انفجار نیست؛ یادآور انسان‌هایی است که در مسئولیت‌های مختلف، از جمله نمایندگی مردم، برای ساختن آینده کشور تلاش کردند و نامشان در تاریخ این سرزمین ماندگار شد.

کد خبر: ۶۲۳۵۶۶

يکشنبه - ۰۷ تير ۱۴۰۵ / 1405 07 April

به گزارش نوید شاهد لرستان، هفتم تیرماه ۱۳۶۰ در حافظه تاریخی ملت ایران به عنوان یکی از تلخ‌ترین و در عین حال سرنوشت‌سازترین روزهای انقلاب اسلامی ثبت شده است. در انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی، جمعی از مسئولان و خدمتگزاران کشور به شهادت رسیدند؛ در رأس آنان آیت‌الله دکتر سیدمحمد حسینی بهشتی که از معماران اصلی نظام نوپای جمهوری اسلامی به شمار می‌رفت.

در میان این شهیدان، شهید سیدفخرالدین رحیمی، نماینده مردم خرم‌آباد و ملاوی در مجلس شورای اسلامی نیز حضور داشت؛ نماینده‌ای که با رأی و اعتماد مردم دیار خود به مجلس راه یافته بود تا پیگیر مسائل و مطالبات آنان باشد. زندگی سیاسی او در آغازین سال‌های شکل‌گیری نهادهای جمهوری اسلامی، با مسئولیت نمایندگی مردم گره خورد و سرانجام در همان مسیر نیز به شهادت انجامید.

حادثه هفتم تیر تنها یک ترور سیاسی نبود؛ ضربه‌ای بزرگ به مجموعه‌ای از نیروهای مؤثر انقلاب بود که در حال سامان دادن به ساختارهای تازه کشور بودند. به همین دلیل است که نام شهید بهشتی و یارانش، به نمادی از ایستادگی و فداکاری در آن مقطع تاریخی تبدیل شد. چنان‌که رهبر انقلاب اسلامی در توصیف شخصیت شهید بهشتی جمله‌ای ماندگار بیان کردند: «بهشتی برای ملت ما یک ملت بود.»

تعبیری که نشان می‌دهد فقدان او و یارانش چه اندازه سنگین و تأثیرگذار بوده است. در کنار آن چهره‌های برجسته، نام شهید سیدفخرالدین رحیمی نیز در فهرست شهدای هفتم تیر ثبت شد؛ نماینده‌ای از خطه لرستان که در کنار شهید بهشتی و ۷۲ تن از یاران انقلاب، جان خود را در راه آرمان‌هایی که به آن باور داشتند از دست داد.

امروز، با گذشت سال‌ها از آن حادثه، هفتم تیر تنها یادآور یک انفجار نیست؛ یادآور انسان‌هایی است که در مسئولیت‌های مختلف، از جمله نمایندگی مردم، برای ساختن آینده کشور تلاش کردند و نامشان در تاریخ این سرزمین ماندگار شد.

یاد و نام شهید سیدفخرالدین رحیمی و دیگر شهدای هفتم تیر، بخشی از حافظه مشترک ملت ایران است که هر سال با احترام و تأمل به آن بازگشته می‌شود.

نویسنده: فرحزاد جهانگیری

انتهای پیام/