یادداشت؛

عهدِ وفا و دستِ بریده‌ی عباس علیه‌السلام

حضرت ابوالفضل العباس علیه‌السلام، علمدارِ رشیدِ کربلا و آیینه‌ی تمام‌نمایِ وفاداری، جوانمردی و استواری بر سر پیمان است. او آن قهرمان بی‌همتایی است که نامش با وفا معنا گرفت و یادش با غیرت و ایثار جاودانه شد؛ مردی که در میدان بلا، قامتِ بلندِ ایمان را به بلندای تاریخ برافراشت و با دستانی بریده، پرچمِ عهد و وفا را تا همیشه بر دوش کشید.

کد خبر: ۶۲۳۲۷۶

چهارشنبه - ۰۳ تير ۱۴۰۵ / 1405 03 April

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ حضرت ابوالفضل العباس علیه‌السلام، علمدارِ رشیدِ کربلا و آیینه‌ی تمام‌نمایِ وفاداری، جوانمردی و استواری بر سر پیمان است.
او آن قهرمان بی‌همتایی است که نامش با وفا معنا گرفت و یادش با غیرت و ایثار جاودانه شد؛ مردی که در میدان بلا، قامتِ بلندِ ایمان را به بلندای تاریخ برافراشت و با دستانی بریده، پرچمِ عهد و وفا را تا همیشه بر دوش کشید.

تجلی این صفتِ والا را می‌توان در دل‌های عاشق و جان‌های دلداده‌ی او دید.آنجا که محبتِ عباس، تنها یک ارادتِ ساده نیست، بلکه پیمانی است ریشه‌دار، عمیق و جان‌سوز.

ایرانیان از دیرزمان، شیفته و شیفته‌ترِ حضرت عباس علیه‌السلام بوده‌اند و هنوز نیز این دلدادگی، چون چشمه‌ای زلال، در روح و جان این دیار جاری است.
مردمان این سرزمین، با دست دادن به یکدیگر و با بردن نامِ عباس، چنان بر عهد و قول خویش پای می‌فشارند که گویی جان برود، اما پیمان نرود.
چنان است که سخنِ مرد، در پرتو نام عباس، به استواریِ کوه و حرمتِ خونِ شهیدان می‌شود.

آنان، چون به دستِ بریده‌ی عباس علیه‌السلام سوگند یاد می‌کنند، گویی دل‌هایشان را بر آستانِ کربلا نهاده‌اند.
و، چون کسی را دعا می‌کنند، خدا را به آن دستانِ بریده و پُر از شرف و غیرت ناظر و حاضر می‌دانند.
اشک از دیده‌ها روان می‌شود و جان، در برابر عظمتِ آن وفاداریِ بی‌بدیل، سر به سجده خالق می‌نهد.

آری؛ عباس، تنها یک نام نیست،عباس، تفسیرِ بلندِ وفاست، آیینِ ماندن بر عهد است و پرچمِ همیشه برافراشته‌ی غیرت و مردانگی در تاریخِ ایمان.

انتهای پیام/