قسمت چهارم خاطرات شهید «نصرالله تفضلی»

ایستاد برای نگاه مادر

خواهر شهید «نصرالله تفضلی» نقل می‌کند: «کمکش کردیم. روی دوپایش ایستاد. چند قدمی هم راه رفت و به مادر گفت: ببین مادر! من حالم خوبه. ناراحت نباش!»

کد خبر: ۶۲۳۰۸۵

يکشنبه - ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 31 March

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید نصرالله تفضلی» دوم فروردین ۱۳۳۷ در روستای قاطول از توابع شهرستان گرمسار به دنیا آمد. پدرش عباس(فوت ۱۳۳۰) و مادرش سکینه نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. خلبان نیروی هوایی ارتش بود. سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. چهاردهم اردیبهشت ۱۳۶۱ به عنوان ستوانیار سوم در خرمشهر بر اثر اصابت موشک به بالگرد دچار سانحه هوایی شد و به شهادت رسید. پیکر وی را در گلزار شهدای امامزاده قاطول زادگاهش به خاک سپردند.

احسان به فقرا

آمده بود گرمسار دیدن‌مان. چشمم که به بسته‌های کادو افتاد، گفت: «این‌ها رو برای بچه‌ها خریدم. باید ببرم تهران.»

روز آخر وقتی ساک خالی‌اش را می‌انداخت روی دوشش، پرسیدم: «کادو‌ها رو جا گذاشتی؟»

خنده معناداری کرد و گفت: «کاری نداری؟»

فهمیدم نباید کنجکاوی کنم. هیچ‎‌وقت نفهمیدم به چه کسی کمک می‌کند. بعد از شهادتش یکی‌یکی خبردار شدیم.

(به نقل از برادر شهید، ذبیح‌الله تفضلی)

بیشتر بخوانید: روایتی از انس شهید «تفضلی» با قرآن

ایستادگی برای نگاه مادر

روی صندلی از هوش رفت. به پرستار‌ها سپرده بود: «مادر و خواهرم که آمدند، مرا بنشونین روی صندلی.» به جز پاهایش که توی پوتین بود، جای سالمی نداشت؛ هفتاد درصد سوختگی.

خواباندیمش روی تخت. مادر که آمد داخل اتاق، به سختی نشست و بعد از چند لحظه گفت: «می‌خوام بایستم.»

کمکش کردیم. روی دوپایش ایستاد. چند قدمی هم راه رفت و به مادر گفت: «ببین مادر! من حالم خوبه. ناراحت نباش!»

به شب نکشیده کلیه‌هایش از کار افتادند و تمام کرد.

(به نقل از خواهر شهید)

بیشتر بخوانید: آنکه از شهادت یار خبر داشت، از شهادت خود غافل نبود

احسان

سند ماشین را به نامم زد و گفت: «روم نمی‌شه سر ماه دو هزار تومان بدم به مادر واسه خرجی‌اش.»

گفتم: «خب شاید نتونم به این زودی پولت رو برگردونم.»

نگاه معناداری توی صورتم انداخت و گفت: «هم خودت استفاده کن، هم به مادر برس. قرار نیست پس بدی.»

(به نقل از برادر شهید، ذبیح‌الله تفضلی)

بیشتر بخوانید: دلش برای خرمشهر می‌تپید

انتهای متن/