خاطرات شفاهی همسران شهدا؛

بمباران هوایی مرا از یوسف جدا کرد

رقیه لطفی همسر شهید «یوسف پریش» نقل می‌کند: همسرم در نیروی انتظامی شهر سقز کار می‌کرد و ما در خانه‌های سازمانی زندگی می‌کردیم؛ که در اواخر سال ۶۵ حوالی ساعت ۳ بعدازظهر که دشمن خانه‌های سازمانی آن منطقه را بمباران کرد. من به همراه همسرم و فرزندم از خانه خارج شدیم، اما ترکش به سر همسرم اصابت کرد و همان لحظه به شهادت رسید. من نیز از ناحیه کتف زخمی شدم و فرزندم نیز پاهاش سوخته بود.

کد خبر: ۶۲۳۰۳۸

يکشنبه - ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 31 March

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید یوسف پریش، یادگار محمدعلی، سوم دی ماه سال ۱۳۴۴ در شهرستان رودسر از توابع استان گیلان چشم به جهان گشود. تحصیلاتش را تا پایان دوره راهنمایی ادامه داد. این شهید گرانقدر بیست و نهم دی ماه سال ۱۳۶۵ در منزل خود بر اثر حملات هوایی و موشکی نیرو‌های عراقی به شهادت رسید.

رقیه لطفی همسر شهید «یوسف پریش» نقل می‌کند: همسرم در نیروی انتظامی شهر سقز کار می‌کرد و ما در خانه‌های سازمانی زندگی می‌کردیم؛ که در اواخر سال ۶۵ حوالی ساعت ۳ بعدازظهر که دشمن خانه‌های سازمانی آن منطقه را بمباران کرد. من به همراه همسرم و فرزندم از خانه خارج شدیم، اما ترکش به سر همسرم اصابت کرد و همان لحظه به شهادت رسید. من نیز از ناحیه کتف زخمی شده بود و فرزندم نیز پاهاش سوخته بود.

لحظه اول در شوک بودم و نمی‌دانستم همسرم شهید شده است و از مردم کمک می‌خواستم. او را به بیمارستان انتقال دادیم، اما او به شهادت رسیده بود.

در ادامه فیلم این مصاحبه را مشاهده می‌کنید.

{$sepehr_media_1351648_400_300}