گفت و گو با پدر شهید«میلاد کهراریان» از شهدای جنگ 12 روزه

میلاد هیچ‌گاه دل مرا نشکست؛ خبر شهادتش دلم را شکست

پدر شهید «میلاد کهراریان» می‌گوید: فرزندم از کودکی مهربان، مؤدب و مسئولیت‌پذیر بود. هرگز باعث ناراحتی خانواده نشد و همواره برای کمک به ما پیش‌قدم بود. روزی که خبر شهادتش را شنیدم، سخت‌ترین لحظه زندگی‌ام رقم خورد.»

کد خبر: ۶۲۲۸۹۱

جمعه - ۲۹ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 29 March

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، در میان خانواده‌های شهدا، کمتر پدری را می‌توان یافت که از فرزندش جز خوبی و نیکی به یاد نداشته باشد. پدر شهید «میلاد کهراریان» نیز با چشمانی پر از اشک و دلی سرشار از افتخار، از فرزندی سخن می‌گوید که از همان سال‌های کودکی نشانه‌های مسئولیت‌پذیری، ایمان و مردم‌داری در وجودش آشکار بود و سرانجام در مسیر دفاع از وطن به آرزوی دیرینه خود، یعنی شهادت، رسید.
من پدر شهید میلادکهراریان هستم. میلاد از همان روزی که وارد مدرسه شد، هوش و استعدادش را نشان داد. بسیار باهوش، زرنگ و مستقل بود. از همان دوران کودکی کار‌های شخصی خود را به تنهایی انجام می‌داد. صبح‌ها زودتر از همه بیدار می‌شد، صبحانه‌اش را آماده می‌کرد و با نظم و مسئولیت‌پذیری راهی مدرسه می‌شد.

از دامان عشایر تا مسیر خدمت

ما خانواده‌ای عشایری بودیم و میلاد نیز در روستا به دنیا آمد. دوران ابتدایی تحصیلش را در همان روستا گذراند و پس از مهاجرت به شهر، ادامه تحصیلات خود را دنبال کرد. از همان سال‌های نوجوانی روحیه فعالیت و مسئولیت‌پذیری داشت و به عضویت بسیج درآمد. حضور در فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی برای او اهمیت ویژه‌ای داشت و همواره تلاش می‌کرد فردی مفید برای جامعه باشد.

اخلاقی که همه را شیفته خود می‌کرد

میلاد جوانی خوش‌اخلاق، مهربان و مردم‌دار بود. هر کسی که با او معاشرت می‌کرد، تحت تأثیر رفتار و منش او قرار می‌گرفت. احترام به بزرگ‌ترها، محبت به کوچک‌تر‌ها و کمک به دیگران از ویژگی‌های بارز او بود. در میان اقوام، دوستان و آشنایان کسی را نمی‌شناسم که از میلاد دلخوری یا ناراحتی داشته باشد.
او همواره کمک‌حال خانواده بود و هیچ‌گاه خود را از مسئولیت‌های خانه کنار نمی‌کشید. هر زمان که از درس و مدرسه فارغ می‌شد، برای کمک به من در کار‌های دامداری و کشاورزی حاضر می‌شد و با علاقه کار می‌کرد.

ولایت‌مداری؛ خط قرمز زندگی میلاد

فرزندم ارادت ویژه‌ای به مقام معظم رهبری داشت و پیروی از ولایت را وظیفه خود می‌دانست. همواره از ارزش‌های انقلاب اسلامی دفاع می‌کرد و نسبت به سرنوشت کشور احساس مسئولیت داشت. من به داشتن چنین فرزندی افتخار می‌کنم؛ جوانی که برای دفاع از وطن و انجام تکلیف، آماده فداکاری بود.
میلاد هیچ‌گاه مرا ناراحت نکرد. هر سخنی که به او می‌گفتم با جان و دل می‌پذیرفت و در برابر پدر و مادرش نهایت احترام را داشت. صداقت، ادب و اخلاص از ویژگی‌هایی بود که او را از بسیاری از همسالانش متمایز می‌کرد.

لحظه‌ای که خبر شهادت را شنیدیم

روزی که خبر شهادت میلاد را به ما دادند، در منزل یکی از برادرانم در روستا بودیم. برادرم تماس گرفت و پرسید: «از میلاد خبر دارید؟» گفتیم: «بله، امروز صبح برای انجام خدمتش رفته است.»
دقایقی بعد خبر تلخی را به ما رساند. مسئول او در یگان خدمتی با برادرم تماس گرفته و گفته بود که پس از پیگیری‌های انجام‌شده و مراجعه به پزشکی قانونی، مشخص شده است که میلاد به شهادت رسیده است.
شنیدن این خبر برای ما بسیار سخت بود، اما در کنار اندوه فراق فرزند، احساس افتخار نیز داشتیم؛ افتخار به جوانی که پاک زندگی کرد، خالصانه خدمت کرد و سرانجام جان خود را در راه وطن و آرمان‌هایش تقدیم کرد.
امروز هر زمان نام میلاد را می‌شنوم، به یاد اخلاق نیکو، ایمان، مردم‌داری و ولایت‌مداری او می‌افتم و خدا را شاکرم که امانتی چنین ارزشمند را هرچند برای مدتی کوتاه به ما عطا کرد.
گفتنی است، شهید «میلاد کهراریان» در سال ۱۳۷۷ به دنیا آمد و در تاریخ ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۴ در حمله رژیم غاصب صهیونیستی- آمریکایی به شهادت می‌رسد.

انتهای پیام/