از میان خاکریزها:

بازخوانی خطوطِ شهید عبدالله آخمسه

او تنها ۲۲ بهار از زندگی‌اش گذشته بود که لباس رزم بر تن کرد و به میعادگاهِ سومار شتافت. حالا در چهل‌ویکمین سالگرد پروازش، دست‌نوشته‌ای از او را مرور می‌کنیم که بویِ بی‌تکلفِ صداقت و عطرِ نانوشته‌یِ شهادت می‌دهد.

کد خبر: ۶۲۲۷۰۴

چهارشنبه - ۲۷ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 27 March

به گزارش نوید شاهدtarget="_blank"> آذربایجان شرقی، شهید عبدالله آخمسه ششم بهمن ۱۳۴۲، در شهرستان بناب به دنیا آمد. پدرش محمدحسین و مادرش مرضیه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه فعالیت می‌کرد. بیست‌وهفتم خرداد ۱۳۶۴ در پاسگاه دوله‌شریف سومار، توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. پیکرش را در زادگاهش به خاک سپردند.

تاریخِ جنگ، تنها در آمار و ارقامِ عملیات‌ها خلاصه نمی‌شود؛ تاریخ جنگ در میان همین نامه‌های ساده و کلماتِ لرزانی است که سربازانِ جوان پیش از آخرین نبردشان بر کاغذ می‌نشاندند.

امروز، در سالروزِ آسمانی شدنِ این شهید سرافراز، بازخوانیِ دست‌خطِ او، تلنگری است برای همه‌ی ما؛ که بدانیم امنیتِ امروزمان به چه بهایِ گران‌سنگی به دست آمده است.

در ادامه، دست‌نوشته‌ای از این سربازِ شهید را می‌خوانید:

بسم الله الرحمن الرحیم

به خدمت پدر عزيز برسد.

پس از تقديم عرض سلام اميدوارم که آن وجود نازنين در زير سايه خداوند صحت و سلامت بوده باشيد و باري اگر مي‌خواهيد از حال عبداله باخبر بوده باشيد الحمدالله سلامت هستيم وجاي هيچ گونه نگراني در ميان نيست فقط نگراني از طرف دوري شما عزيزان مي باشد. يداله جان چرا براي من نامه نمي نويسي 25 روز است که براي من يک نامه هم نمي آيد. سلام من را به پدر و مادر و خواهر و برادر سلام مخصوص دارم. ما در استراحت هستيم و4 ماه اينجا هستيم از من نگران نباشيد. حوريه جان عکس چطور شد. خوب است خانه چه خبر است پدر که کار مي کند يدالله کار مي کند ديگر وقت شما را نمي گيرم و خداحافظي مي کنيم. جواب نامه زود زود بنويسيد.

1363/03/17

انتهای پیام/