خاطره/ سفر مشهد

برادر شهید مدافع وطن «امیر نیسی» برایمان روایت می‌کند: «سال ۱۳۸۷ همراه خانواده به مشهد مقدس رفته بودیم. چون اولین بار بود که مشهد می‌رویم دلمان به شوق حرم امام رضا (ع) می‌تپید. آن موقع امیر حدود ده سال داشت. یک روز امیر به همراه پدرم برای زیارت به حرم رفته بود.»

کد خبر: ۶۲۲۴۰۵

دوشنبه - ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 25 March

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید امیر نیسی در پنجم دی ماه سال ۱۳۷۸ در شهر اهواز و در خانواده‌ای صمیمی و معتقد دیده به جهان گشود. وی در اول مهرماه سال ۱۴۰۳ به خدمت سربازی اعزام شد، دوره آموزشی خود را در پایگاه هشتم شکاری نیروی هوایی در اصفهان گذراند و سپس برای ادامه خدمت به پایگاه پنجم شکاری امیدیه منتقل شد. سرانجام وی در حالی که تنها حدود ۱۰ روز از اضافه خدمتش باقی مانده بود و به روز‌های پایانی خدمت خود نزدیک می‌شد، در تاریخ دهم فروردین ماه ۱۴۰۵ در امیدیه به شهادت رسید. پیکر مطهرش پس از تشییع با شکوه بر روی دستان مردم در قطعه مدافعان حرم شهرستان اهواز به خاک سپرده شده است.

متن خاطره:

سال ۱۳۸۷ همراه خانواده به مشهد مقدس رفته بودیم.

چون اولین بار بود که مشهد می‌رویم دلمان به شوق حرم امام رضا (ع) می‌تپید.

آن موقع امیر حدود ده سال داشت.

یک روز امیر به همراه پدرم برای زیارت به حرم رفته بود، من و مادرم در مسافرخانه مانده بودیم و منتظر بازگشتشان بودیم.

بعد از چند ساعت، ناگهان امیر به تنهایی برگشت، چهره اش پریشان بود.

به خوبی در خاطر دارم که با اضطراب گفت: «بابام گم شده»

نگرانی در دل ما افتاد.

مادرم با شنیدن این حرف آشفته شد، اما سعی می‌کرد آرامش خود را حفظ کند.

هنوز نیم ساعت بیشتر نگذشته بود که پدرم با حالی نگران و پریشان به مسافرخانه برگشت چهره‌اش از اضطراب پیدا بود. معلوم بود در تمام این مدت دلش شور می‌زده و نمی‌دانسته این خبر را چگونه به ما بدهد با صدایی آمیخته به ناراحتی گفت: «امیر گم شده، امیر نیست.»

اما مادرم با آرامشی آمیخته به مهر گفت: «امیر اینجاست، در اتاق نشسته.»

در همان لحظه که پدرم چشمش به امیر افتاد، موجی از آسودگی و خوشحالی در چهره‌اش نشست. انگار بار سنگینی از دلش برداشته شد. امیر هم به محض دیدن پدر، خوشحال شد و آرام گرفت.

انتهای پیام/