شرط یک شهید برای سوگوارانش: آنان که پیرو خط امام نیستند، بر من نگریند

«اسلحه مرا بردارید، سنگر مرا که همان اسلام است را پر کنید»؛ این فراخوان محوری شهید عبدالحسین ابوالحسنی در وصیت‌نامه خویش است که در آن، ضمن طلب بخشش از پدر و مادر، از همسرش می‌خواهد تا از «تنها یادگار» او فردی لایق برای جامعه بسازد و از مادران ایران می‌خواهد تا از رفتن فرزندانشان به جبهه جلوگیری نکنند، تا مبادا در محضر خدا نتوانند «جواب زینب را بدهند». پایگاه اطلاع رسانی نوید شاهد یزد متن کامل این وصیت نامه را برای علاقمندان منتشر می کند.

کد خبر: ۶۲۱۹۳۸

دوشنبه - ۱۸ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 18 March

به گزارش نوید شاهد یزد، شهید عبدالحسین ابوالحسنی  چهارپرگار 3 خرداد 1346 در شهرستان بافق به دنیا آمد. پدرش علی  کارگر شرکت سنگ‌آهن بود و مادرش آمنه خاتون نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. سال 1361 ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان پاسدار به جبهه رفت. سرانجام 19 خرداد 1363 با سمت مسئول توپ 106 در اهواز دچار سانحه  شد و بر اثر ضربه مغزی به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای امامزاده عبدالله زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه:

«بسم الله الرحمن الرحیم. إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ.»

به درستی که خدا گرامی می دارد کسانی را که در راه خدا جهاد می کنند و مانند سدی فولادی می باشند.

سلام بر امیرمؤمنان و یازده فرزندش، سلام و درود بر امام زمان (عج) و نائب بر حقش خمینی کبیر و با سلام به ارواح مطهر تمامی شهدای اسلام.

اینجانب عبدالحسین ابوالحسنی فرزند علی وصیتنامه خود را شروع می کنم. ابتدا سخنی دارم با پدر و مادر عزیز و مهربانم از اینکه نتوانستم زحماتی که شما برای من کشیده اید جبران کنم از شما عاجزانه می خواهم که بخاطر خدا مرا ببخشید و از اینکه دیگر شما را نمی بینم ناراحت نباشید بلکه شاد باشید که امانتی را که از خدا گرفته بودید توانستید به او تقدیم کنید.

و شما این را بدانید که من به آرزوی خودم که همان شهادت در راه خدا بود رسیدم و دیگر آرزویی ندارم. و تو ای مادرم و خواهرم: از شما می خواهم که در فقدان من گریه نکنید و همیشه صبور باشید.

و ای همسرم: از تو می خواهم که از فرزندم که تنها یادگار من است خوب مواظبت کنی و او را فردی لایق برای جامعه و اسلام بار بیاوری. از شما ای ملت شهید پرور و ای دوستان و همسنگرانم از شما می خواهم که اسلحه مرا بردارید سنگر مرا که همان اسلام است را پر کنید و جبهه ها را خالی نکنید. و شما ای مادران: مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی توانید جواب زینب رابدهید که تحمل 72 شهید را نمود و اما اگر فیض شهادت نصیبم شد آنانکه پیرو خط امام نیستند و به ولایت او اعتقاد ندارند بر من نگریند و بر جنازه من حاضر نشوند.

اما باشد که دما شهدا آنان را نیز مشمول سازد و به رحمت الهی نزدیک سازد و در آخر کلیه کسانی که مرا میشناسند به خاطر خدا مرا ببخشند.30فروردین 1363 عبدالحسین ابوالحسنی.