بخش اول وصیتنامه شهيد «رحيم باقرپور»

اى مردم ما به حق هستيم/ تمام انبياء و بزرگان دين در مقابل ظلم، ستم و فساد ايستاده‌اند

شهید «رحیم باقرپور» در وصیتنامه خود می‌نویسد: «شما در طول تاريخ از حضرت آدم (ع) تاكنون ملاحظه مى‌كنيد كه تمام انبياء و تمام بزرگان دين در مقابل ظلم، ستم و فساد ايستاده‌ و صدمه ديده‌اند، ايستادند؛ با آتش آن‌ها را سوزانده و با اره آن‌ها را دو نيم كرده‌اند و در كربلا آن‌طور كه با اولاد رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلم)...» قسمت اول وصیت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۶۲۱۸۵۸

شنبه - ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 23 March

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «رحیم باقرپور» پنجم آذرماه سال ۱۳۴۹ در روستای اکبرآباد شهرستان فسا دیده به جهان گشود. دوران کودکی را گذراند و ۷ سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات را تا سوم راهنمایی ادامه داد و سپس عازم جبهه شد. وی سرانجام ۲۳ خرداد سال ۱۳۶۷ در عملیات بیت المقدس ۷ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و پیکر پاکش در گلزار شهدای فسا به خاک سپرده شد.

متن وصیت «۱»:

بسمه تعالى إِنَّ اللَّهَ اشتَرىٰ مِنَ المُؤمِنينَ أَنفُسَهُم وَأَموالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ ۚ يُقاتِلونَ في سَبيلِ اللَّهِ فَيَقتُلونَ وَيُقتَلونَ. خداوند جان و مال اهل ايمان را به بهاى بهشت خريدارى كرده است آن‌ها در راه خدا جهاد مى‌كنند كه دشمنان دين را به قتل برسانند و يا خود كشته شوند. آرى خداوند جان و مال بنده خاص خود را در برابر به آن‌ها بهشت وعده فرموده است و آن‌ها را به لقا خويش مى‌خواند.

با سلام خدمت تنها منجى عالم بشريت حضرت مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و با سلام خدمت ائمه اطهار و امامان و اين رهبران راستين اسلام الهى و با سلام به امام امت خمينى كبير و با سلام به شهداى صدر اسلام از حسين ابن على (علیه السلام) تا شهداى كربلاى ايران و شهداى عزيز اين روستا و با سلام به‌ خانواده‌هاى محترمشان كه به حق امام امت فرموده كه اين خانواده‌هاى عزيز چشم و چراغ اين ملتند.

بارى قلم به دست گرفته، چندكلمه‌اى به عنوان وصيت از خود يادگارى مى‌گذارم، به اميد اينكه مورد استفاده مردم مسلمان قرار گيرد:

اى مردم ما به حق هستيم و ما اسلام مى‌خواهيم، ما پياده شدن احكام اسلام را مى‌خواهيم، تمام ضربه‌ها كه به ما وارد مى‌شود، اين‌ها قابل تحمل است، اين ضربه‌ها تنها به ما وارد نشده است؛ شما در طول تاريخ از حضرت آدم (علیه السلام) تا كنون ملاحظه مى‌كنيد كه تمام انبياء و تمام بزرگان دين در مقابل ظلم، ستم و فساد ايستاده‌اند و صدمه ديده‌اند، ايستاده‌اند؛ با آتش آن‌ها را سوزانده و با اره آن‌ها را دو نيم كرده‌اند و در كربلا آن‌طور كه با اولاد رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلم)؛

لكن چون براى خدا بوده و چون حق بودند، تمام مشكلات مادى در مقابل معنويات نمى‌تواند عرض اندام كند، آن‌هايى كه به معنويت مجهزند و آن‌هايى كه به خدا متصل هستند و آن‌هايى كه به مبدأ وحى متصل هستند.

ماها پيروان مردانى هستيم كه بر حسب روايت، هر چه روز عاشورا سيدالشهدا به شهادت نزديكتر مى‌شد افروخته‌تر مى‌شد؛ اما اى كسى كه نماز مى‌خوانى و روزه مى‌گيرى و به حج مى‌روى و خود را پيروان اين امامان می‌دانى، آيا فكر كرده‌اى كه آن‌ها براى چه آمده‌اند، براى چه شهيد شده براى چه على اكبرها و اصغرها و عباس‌ها داده‌اند؟

بلى آن‌ها آگاه بودند كه آمده‌اند اداى وظيفه خدايى را بكنند، آمده‌اند اسلام را حفظ كنند؛ اسلام از همه چيز عزيزتر است و پيغمبر اسلام و تمام ذريه او و تمام پيروان او، اين‌ها همه دنبال اين بودند كه اسلام را نگهش دارند.

انتهای متن/