نامه به یادگار مانده از شهید:

وعده دیدار در «تهرانِ خوشگله»

سیدجعفر در این نامه کوتاه، با همان لحنِ شوخ‌وشنگ و مهربانش، از جبهه برای خانواده‌اش می‌نویسد. نامه‌ای که با وجودِ سختیِ جنگ، پر از امید است و نویدِ بازگشتی شیرین را به «تهرانِ خوشگله» می‌دهد.

کد خبر: ۶۲۰۶۴۳

يکشنبه - ۰۳ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 03 March

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید سیدجعفر آتش‌پیکر در اولین روز از بهارِ سال ۱۳۳۹ در شهر همدان دیده به جهان گشود. او که فرزندِ سید حسن بود، دورانِ جوانی‌اش را با عشق به فرهنگ و ادب سپری کرد و توانست مدرک دیپلم خود را در همین رشته دریافت کند. با شروعِ فصلِ دفاع از کیانِ ایران، سیدجعفر که روحی بلند و دلی شجاع داشت، نتوانست نظاره‌گرِ تجاوز دشمن باشد. او در مجموع سه بار و به مدت ۱۰ ماه، ردایِ سربازیِ ارتش جمهوری اسلامی (نزاجا) را به تن کرد و راهیِ جبهه‌های حق علیه باطل شد. سرانجام، در روز دوم خردادماه ۱۳۶۱، در جریانِ عملیاتِ غرورآفرین و تاریخیِ «بیت‌المقدس»، در منطقه‌ی شوش، سید جعفر به آرزوی دیرینه‌اش رسید و در مصاف با دشمن بعثی، به مقام والای شهادت نائل آمد.

در ادامه متن نامه به یادگار مانده شهید سیدجعفر آتش‌پیکر را بخوانید.

خدمت عزیزان، عزیزتر از جان؛

پس از تقدیم عرض سلام، سلامتی یکایک‌تان را از درگاه ایزد یکتا خواهانم. عزیزانم، از بابت من نگران نباشید؛ هیچ‌گونه ناراحتی ندارم به‌جز دوری از عزیزان که امید است پس از این جنگِ خانمان‌سوز، هرچه زودتر دیدارمان تازه گردد. امیدوارم که از شلوغی و بدخطیِ نامه، مرا ببخشید.

بگذریم… عزیزانم ان‌شاءالله تا یک ماهِ دیگر، اگر خدا اجازه دهد و به عنوانی خدا بخواهد (اومدم ادبی صحبت کنم، زیرآبی شنا کردم)، کاری نداریم؛ می‌گفتم اگه خدا بخواهد، ان‌شاءالله تا یک ماهِ دیگر به تهرانِ خوشگله خواهم آمد. ان‌شاءالله.

باز هم می‌گویم نگرانِ من نباشید؛ ضمناً از اینکه دیر نامه نوشته‌ام پوزش می‌خواهم. بیش از این مزاحمتان نمی‌شوم؛ خدا یارتان باشد.

جعفر

سی ام اردیبهشت 1360

انتهای پیام/