روایت یک عمر عاشقی؛ از کوچه‌های همدان تا آسمان شوش

شهید «سیدجعفر آتش‌پیکر»، سرباز غیور ارتش جمهوری اسلامی ایران، کسی بود که از همان روزهای جوانی و جوشش انقلاب تا خاکریزهای داغ «بیت‌المقدس»، لحظه‌ای از پای ننشست. این رزمنده خوش‌مرام همدانی که در عملیات آزادسازی خرمشهر به درجه رفیع شهادت نائل شد، امروز با مزارِ مفقودش، درس ایثاری به وسعت تاریخ می‌دهد.

کد خبر: ۶۲۰۵۳۴

شنبه - ۰۲ خرداد ۱۴۰۵ / 1405 02 March

به گزارش نوید شاهد البرز؛ تاریخ، گاهی در نامِ آدم‌هایی خلاصه می‌شود که بی‌ادعا آمدند و با افتخار پر کشیدند. شهید سیدجعفر آتش‌پیکر، فرزند سیدحسن، در سال ۱۳۳۹ در خانواده‌ای متدین و زحمتکش در همدان دیده به جهان گشود. او که در رشته فرهنگ و ادب تحصیل کرده بود، طعم شیرین انقلاب را در تظاهرات‌های ضد رژیم پهلوی چشید و پس از پیروزی انقلاب، خود را وقفِ اهداف امام و میهن کرد.

وقتی شیپور جنگ نواخته شد، سیدجعفر که اهلِ «نشستن و تماشا کردن» نبود، لباس مقدس سربازی ارتش را بر تن کرد. او که ۱۰ ماهِ تمام در جبهه‌های نبرد، حماسه آفرید، در ۲ خردادماه ۱۳۶۱ و در اوجِ پیروزی‌های عملیات بیت‌المقدس، در منطقه شوش، در برابر ددمنشی‌های دشمن بعثی ایستاد و به خیلِ شهدای والامقام پیوست.

آنچه از او به یادگار مانده، فقط یک نام نیست؛ یک مکتب اخلاقی است

خانواده‌اش از او چنین می‌گویند: «جعفرِ ما عاشقِ دستگیری از نیازمندان بود. وقتی از سربازی مرخصی می‌گرفت، اولین کارش سرکشی به فامیل و کمک به فقرا بود. هر چه داشت در طبق اخلاص می‌گذاشت و برایش فرقی نمی‌کرد چه کسی است؛ او به همه عشق می‌ورزید.»

امروز اگرچه مزارش در خاک‌ها گم شده، اما نامش در صفحات تاریخِ این سرزمین حک شده است. سیدجعفر آتش‌پیکر، قهرمانی بود که ثابت کرد برای “شهید شدن”، باید اول “شهیدانه زیست”.

روحش شاد و یادش تا همیشه در قلب‌ها جاری باد!

انتهای پیام/