فرامرز عباسی؛ شهیدی که دل‌داده مشهد شد

شهید فرامرز عباسی با شروع جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹ بلافاصله با اولین گروه اعزامی از لشکر ۷۷ وارد مناطق عملیاتی شد و در بهمن‌ماه همان سال یک‌بار به مرخصی آمد، خانواده‌اش با دسته‌های گل به استقبالش رفتند که این دیدار حدود دو هفته بیشتر طول نکشید و او مجدد به منطقه اعزام شد. همسرش در هنگام بازگشت او از جبهه، به شوخی می‌گفت، نمی‌شود که نروی؟ او در پاسخ اخمی می‌کرد و جواب می‌داد: من قسم خوردم و این لباس را پوشیدم. تو همسر یک سرباز هستی و باید قوی و محکم باشی. اگر من نروم، پس چه کسی می‌خواهد، برود؟!

کد خبر: ۶۱۹۴۴۸

يکشنبه - ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ / 1405 20 February

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، به مناسبت بیست‌ویکم اردیبهشت، سالروز شهادت شهیدی که تنها یادگاری‌اش یک خیابان در مشهد است. شهیدی که نامدار بوده، اما از زندگی‌اش چندان اثری در کتاب‌ها نیست، در همایش‌ها نامی از وی برده نمی‌شود و می‌توان او را جزو همان دسته از شهدایی قرار داد که برخی از مردم آنها را با نام نمی‌شناسند.

سرلشگر شهید «فرامرز عباسی» در منطقه طالقان و در نزدیکی شهر کرج دیده به جهان گشود و به چهره‌ای ماندگار در دیار خراسان تبدیل شد. این هفته در معرفی یکی از مشاهیر مدفون در حرم مطهر رضوی سراغ این شهید والامقام رفتیم که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.

متولد شهر طالقان

شهید فرامرز عباسی سال ۱۳۱۷ در منطقه طالقان و در نزدیکی شهر کرج چشم به جهان گشود و برای تحصیلات به تهران رفت و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه افسری در ارتش مشغول به خدمت شد و از ابتدای جنگ در جبهه‌ها حضور یافت.

ساکن مشهد همزمان با پیروزی انقلاب

فرامرز عباسی در سال ۱۳۴۹ ازدواج کرد و ثمره زندگی مشترک او با هما یزیدیان دو فرزند به نام‌های رامش و آرش است که دختر او دندانپزشک و پسرش نیز پزشک عمومی است.

خانواده عباسی در ابتدا در شهر مشهد ساکن بودند و سپس در شهر‌های تهران، سنندج، شیراز و شهر‌های مرزی سکونت داشتند و مجدد همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی به مشهد بازگشتند.

۷ ماه حضور در جبهه

شهید عباسی در عملیات «آزادسازی سوسنگرد» که در سال ۱۳۵۹ انجام شد، نقش چشمگیری داشت و در عملیات‌های دیگری مثل «شکست حصر آبادان و آزادسازی خرمشهر» نیز حضور داشت.

نظم و انضباط ویژگی شاخص شهید

شهید فرامرز عباسی در رکن ۳ ارتش بود و آنچه از او برای خانواده‌اش به یادگار مانده و هرگز فراموش نمی‌شود، نظم و انضباطش در زندگی و کار بود. وظیفه‌شناسی، نظم و دقت در کار و زندگی از ویژگی‌های برجسته این شهید بود و فرزندان وی نیز همین نظم را در کار خود اِعمال می‌کنند.

سرانجام شهید فرامرز عباسی در ۲۰ اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۶۰ بر اثر اصابت ترکش خمپاره به درجه رفیع شهادت نائل آمد و نتوانست در شیرینی آزادسازی حصر آبادان سهیم باشد. پیکر مطهر این شهید گرانقدر پس از بازگشت به مشهدالرضا (ع) در بلوک ۱۹ بهشت ثامن‌الائمه (ع) صحن آزادی به‌خاک سپرده شد.

محله فرامرز عباسی

بخشی از محله فرامرز عباسی همراه با محله‌های سجاد و زیباشهر، در گذشته بخشی از مزرعه «زرگران» بوده است؛ مزرعه‌ای سرسبز و خوش‌آب‌وهوا، متعلق به آستان قدس رضوی که در گذشته محلی برای فرار مردم مشهد از گرمای تابستان بوده است.

محله فرامرز عباسی از حدود سال ۱۳۶۰ وارد بافت شهری مشهد شده است. سکونت خانواده شهید عباسی در این محله و راهی‌شدن شهید از همین محله به جبهه، دلیل نام‌گذاری این محله به‌نام شهید فرامرز عباسی است.

سردیس شهید فرامرز عباسی ساخته ابراهیم پاپی‌راد سال ۱۳۹۹ همزمان با هفته دفاع مقدس در ابتدای بولواری که سال‌هاست به نام این شهید بزرگوار نام‌گذاری شده، جانمایی گردیده است.

انتهای پیام/