زندگی‌نامه شهید «قنبر احمدی طیفکانی»

شهیدی که بازگشتش را به رضایت خدا سپرد

شهید قنبر احمدی طیفکانی، نوجوانی از خانواده‌ای مذهبی که در دوران ستم‌شاهی، رنجِ کوچ و تبعیض را تجربه کرد. اما این سختی‌ها، او را از مسیرِ ایمان و مبارزه بازنداشت. از حضور در تظاهراتِ در سن نُه سالگی تا ترکِ تحصیل و کارِ سخت در جهادِ سازندگی، تا سرانجام، سفرِ عشق به جبهه‌های نور؛ روایتِ زندگیِ او، قصه‌ای از رویشِ یک انسانِ وارسته در دلِ طوفان‌هاست.

کد خبر: ۶۱۹۴۱۷

يکشنبه - ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ / 1405 20 February

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «قنبر احمدی طیفکانی» یکم فروردین ۱۳۴۸، در روستای طیفکان تابعه شهرستان بندرعباس دیده به جهان گشود. پدرش اسفندیار، آشپز بود و مادرش آمنه نام داشت. تا چهارم ابتدایی درس خواند. کارگری می‌کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. ششم بهمن ماه ۱۳۶۴، در خرمشهر بر اثر اصابت گلوله خمپاره به قایق در رود کارون غرق شد و به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش واقع است.

بسم الله الرحمن الرحیم

«وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللهِ أَمواتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون»

شهید قنبر احمدی طیفکانی در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. بر اثر سیاست‌های نادرست رژیم منحوس پهلوی، خانواده ایشان به بندرعباس مهاجرت کردند. وی در دوران انقلاب، با آنکه بیش از ۹ سال نداشت، همراه پدر خود به خیابان می‌آمد و نفرت و انزجار خویش را از رژیم منحوس پهلوی فریاد می‌زد.

از آنجا که درد و رنج را با تمام وجود لمس کرده بود، برای یاری رساندن به خانواده، پس از پایان مقطع پنجم ابتدایی، مدرسه را ترک کرد و همدوش پدرش در جهادِ احداث راه‌آهن مشغول به کار شد. همزمان با آغاز کار او، پدر و عمویش رهسپار جبهه‌های نبرد شدند. با به شهادت رسیدن عمویش، حال و هوای دیگری پیدا کرد و همواره از جبهه سخن می‌گفت.

پس از بازگشت پدرش از جبهه، او نیز عازم جبهه‌های نور علیه ظلمت شد. ایشان سه بار به جبهه اعزام شد. از آنجا که شور و عشق معبود در سر داشت، می‌کوشید همواره در جبهه حضور داشته باشد. در آخرین اعزام، به مادرش گفت: «دیگر خودم بازنمی‌گردم، مگر آنکه خداوند از من راضی باشد و پیکرم را بیاورند.»

سرانجام همین‌گونه شد؛ شهید به آرزوی خود رسید و به لقاءالله پیوست.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

انتهای متن/