از کربلای دل تا قدس رهایی

شهید «جان علی رضایی کهساری» در وصیت‌نامه خود می‌گوید: «فتح کربلا نزدیک است. آری بوی کربلا به مشام‌ها می‌رسد و باید بعد از آن منتظر قدس گردیم که مسلماً سهل‌تر از آزادی کربلاست.»

کد خبر: ۶۱۹۴۱۴

يکشنبه - ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ / 1405 20 February

گزارش نوید شاهد مازندران، شهید «جان علی رضایی کهساری» ششم اردیبهشت ۱۳۴۶، در شهرستان نکا به دنیا آمد. پدرش رمضان و مادرش فاطمه نام داشت. از سوی سپاه وارد جبهه شد و در تاریخ چهاردهم اردیبهشت ۱۳۶۶، بانه بر اثر اصابت تیر و ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای کوهسارکنده شهرستان نکا به خاک سپرده شد.

فرازی از وصیت نامه شهید «جان علی رضایی کهساری»:‌

ای کسانی که بهترین فرزندان خود را نثار اسلام نمودید با چه زبانی بگویم آری بهتر است که با زبان قلب بگویم. خدا شاهد است ما را شرمسار نمودید، خدا گواه است با علمتان ما را خجل نمودید.‌ای خدای بزرگ ما را قدر دان اینهمه الطاف و انعام خویش و بذل و بخشش امت بگردان، ملت شهید شریف ایران:

فتح کربلا نزدیک است. آری بوی کربلا به مشام‌ها می‌رسد، و باید بعد از آن منتظر قدس گردیم، که مسلماً سهل‌تر از آزادی کربلاست.

برادران عزیز همانطور که امام فرمودند باید همه به جبهه برند همگی همت نمودند و لبیک علمی به ندای ایشان بدهید، و با حضور خود در جبهه‌ها کار صدام را یکسره کنید.

قدر امام عزیز را بدانید و از برای ایشان که یک نعمت الهی است و دعا کنید که خدایشان و آیت الله منتظری را تا انقلاب مهدی از تمام بلیات محفوظ بدارد و بدانید که ایشان امام خمینی نائب امام زمان و در اکثر اوقات با ائمه (ع) ارتباط دارد.

برادران عزیز: جبهه را فراموش نکنید، و در رأس تمام کارهایتان حتی امور شخصی جنگ را قرار دهید ما به امید خدا باید امسال جنگ را به پایان برسانیم. البته به همت شما منادیان عاشق و به لطف حضرت حق جل جلاله.

مادر عزیزم: از اینکه من شهید شدم، ناراحت نباشید، چون شهادت از دست دادن نیست بلکه بدست آوردن است؛ و لهذا وقتی انسان چیزی را به دست می‌آورد، باید خوشحال شود. مادر و برادران و خواهران عزیزم، اگر من شهید شدم باید یاد علی اکبر و قاسم بن الحسن بیفتید که آنها سروران امام و جوانتر از ما بودند.

مادر عزیز، انتظارم بعد از شهادت این است که، برای سلامتی امام عزیز و امت و آیت الله منتظری دعا کنید، و پیروزی سلحشوران اسلام را از خدا بخواهید.

مادر عزیزم اگر من شهید شدم سلام شما را به امام حسین (ع) خواهم رساند، و عوض آن اگر دست شما به ظریح مطهر سیدالشهدا رسید، جای من هم زیارت کنید که انشاالله به زودی زود دستان به آن خواهد خورد، در ضمن وصی من لطفعلی و یوسف و ناظرم مادرم است.

انتهای پیام/