شهید علی‌اصغر مفیدی؛

بسیجی جوانی که آسوده‌خفتن را ننگ می‌دانست

شهید "علی‌اصغر مفیدی"، رزمنده بسیجی گردان امام علی(ع) از تیپ ۲۲ بدر، که پس از فراغت از تحصیل راهی جبهه‌های نبرد شد، دهم اردیبهشت ۱۳۶۱ در جریان عملیات بیت‌المقدس در جاده اهواز ـ خرمشهر بر اثر اصابت ترکش دشمن بعثی به شهادت رسید؛ جوانی که در وصیت شفاهی خود، خانواده‌اش را به صبر، پیروی از مکتب عاشورا و ترجیح گریه بر مظلومیت اهل‌بیت(ع) و شهدای انقلاب بر اندوه شخصی فراخوانده بود.

کد خبر: ۶۱۹۱۹۲

سه‌شنبه - ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۵ / 1405 15 February

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی،  شهید علی‌اصغر مفیدی، فرزند رمضانعلی، اول مهرماه سال ۱۳۴۱ در روستای آسیابک از توابع زرندیه دیده به جهان گشود. او در خانواده‌ای مذهبی و دلبسته اهل‌بیت(ع) رشد یافت؛ خانواده‌ای که پدر آن با الهام از واقعه کربلا، نام‌های علی‌اکبر و علی‌اصغر را برای دو فرزند خود برگزید.

علی‌اصغر دوران کودکی و نوجوانی خود را در فضای ایمان و تربیت دینی سپری کرد. او ضمن تحصیل، همراه پدر در جلسات مذهبی حاضر می‌شد و از همان محافل با جریان مبارزات مردمی و آرمان‌های انقلاب اسلامی آشنا شد. پس از پیروزی انقلاب نیز در کنار برادرش در فعالیت‌های بسیج حضور داشت. وی تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی ادامه تحصیل داد و پس از اخذ دیپلم، حضور در جبهه را به‌عنوان ادامه مسیر زندگی خود برگزید.

با آغاز سال دوم جنگ تحمیلی، عازم میدان نبرد شد؛ در حالی که تنها سه ماه از شهادت برادرش، علی‌اکبر مفیدی، گذشته بود. او با در دست گرفتن اسلحه برادر شهیدش، برای آزادی خرمشهر راهی جبهه شد و با روحیه‌ای سرشار از ایمان و شوق جهاد، در صف رزمندگان اسلام قرار گرفت.

این شهید والامقام سرانجام در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۱، در جاده اهواز ـ خرمشهر، هنگامی که به‌عنوان بسیجی در گردان امام علی(ع) از تیپ ۲۲ بدر خدمت می‌کرد، بر اثر اصابت ترکش دشمن بعثی و در جریان عملیات بیت‌المقدس به شهادت رسید. پیکر مطهرش پس از تشییع، در آسیابک ـ زرندیه به خاک سپرده شد.

از شهید علی‌اصغر مفیدی وصیتی شفاهی به یادگار مانده است که نشان‌دهنده عمق معرفت و نگاه عاشورایی اوست. وی خطاب به مادرش گفته بود:

«مادر مهربانم انتظار دارم که هرگز ناراحت نباشید و به جای گریه بر من، بر امام حسین(ع) و یارانش گریه کنید، بر مظلومیت امام موسی کاظم(ع) و بر بهشتی مظلوم و رجائی و باهنر که در آتش سوختند گریه کنید. مادرم من چگونه می‌توانم در منزل بخوابم و چگونه می‌توانم تحمل کنم که رهبرانم اینگونه شهید شده‌اند؟»

همرزم این شهید نیز در خاطره‌ای از شب‌های پیش از عملیات روایت می‌کند:

«علی‌اصغر آن شب حال و هوای دیگری داشت. تشنه حمله بود و شایعه حمله را به بچه‌ها می‌گفت؛ بچه‌ها خبرهای خوبی برایتان دارم، یک شب از همین شب‌ها از این کوه بالا می‌رویم و دین خود را به حسین و مکتب او ادا خواهیم کرد. بکشیم پیروزیم، کشته شویم پیروزیم.»

او همچنین باور داشت: «آن‌ها که لیاقت داشته باشند، به این زندگی ابدی، یعنی شهادت، خواهند رسید.»

شهادت علی‌اصغر مفیدی و برادرش، جلوه‌ای از ایمان و ایثار خانواده‌ای بود که فرزندان خود را در مکتب عاشورا تربیت

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی