مادر! کاش می‌توانستم جان خود را به عنوان ناقابل‌ترین هدیه به تو تقدیم نمایم

شهید «غلامحسن گلابی» در نامه‌ای به خانواده‌اش می‌نویسد: «مادر مهرپرورم! کاش من هم می‌توانستم جان خود را به عنوان ناقابل‌ترین هدیه به تو تقدیم نمایم.»

کد خبر: ۶۱۹۱۸۲

سه‌شنبه - ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۵ / 1405 15 February

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید غلامحسن گلابی» هشتم دی‌ماه ۱۳۴۷ در روستای مهماندوست از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش محمدنبی و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه کمیته انقلاب اسلامی در جبهه حضور یافت. چهارم اردیبهشت ۱۳۶۷ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

گزیده‌ای از نامه شهید به خانواده:

جان فدای مادر

عیدتان مبارک باد! تبریکات صمیمانه‌ام را بپذیرید.

پدر بزرگوارم! از راه دور دست‌تان را می‌بوسم و برایتان سلامتی و تندرستی را از درگاه خداوند متعال خواستارم.

مادر مهرپرورم! امسال به واسطه مسافت از دامغان دورم و از دست‌بوسی شما که بهترین عیدی‌ست محروم. از خداوند می‌خواهم سال‌های سال سایه پرمهرت بر سر ما باشد. کاش من هم می‌توانستم جان خود را به عنوان ناقابل‌ترین هدیه به تو تقدیم نمایم....

مادر عزیزم! هرچه از جبهه و جنگ برایم می‌گفتی، اینجا دیدم. مرا ببخش که آن زمان به حرف‌هایت خوب توجه نکردم...

الآن که این نامه را می‌نویسم؛ بغض گلویم را می‌فشارد. از شما می‌خواهم سر نماز برای سلامتی رزمندگان و پیروزی اسلام دعا نمایید. به امید دیدار!

انتهای متن/