وصیت نامه و دست نوشته شهید «احمد قلیچی»

دوست داشتم امام را لحظه‌ای ببینم

اگر کشته شدم در راه خدا، سلام مرا به امام برسانید و بگوئید که یک کسى هم بود که دوست داشت براى لحظه اى تورا ببیند.

کد خبر: ۶۱۸۶۷۹

سه‌شنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۴۰۵ / 1405 08 February

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید احمد قلیچی پنجم شهریور ۱۳۴۴ در روستای تفریجان از توابع شهرستان همدان متولد شد. پدرش فضلعلی و مادرش ملیحه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند و از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. سی بهمن ۱۳۶۲ در چنگوله به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای همدان به خاک سپرده شده است.

در این وصیت نامه آمده است:

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان

با سلام به امام امت و خانواده شهدا و ملت شهید پرور و خانواده عزیزم.

هر که هنگام مرگ وصیت نکند در مروت او نقصانى وجود دارد و شفاعت نائل نگردد. رسول اکرم (ص)

این وصیت نامه را من به پدر و مادر و ملت شهید پرور تقدیم مى کنم. پدر و مادرم اگر خدا توبه مرا قبول کند و مرا به آرزویم برساند که همانا آرزویم شهادت است این وظیفه شرعى شماست که از خبر شهید شدن من ناراحت نشوید، چون امانتى بودم که خدا به شما داده بود و پس گرفت.

اگر چیزى از بدنم ماند یا اگر بدنم ماند پس نگیرید، چون مادر (وهب) که گفت: سرى که در راه خدا داده‌ام پس نمی‌گیرم؛ وقتى خبر شهید شدن من را شنیدید صبور و پایدار باشید، چون حضرت زینب تحمل ۷۲ شهید را نمود و من شرمم مى شود که نام خودم را شهید بگذارم، چون شهید کسانى هستند مانند حسین، على اکبر، على اصغر، وهب، حضرت على، امام حسن، بهشتى، مدنى، باهنر، رجائى، دستغیب. پس چطور نام خودم را شهید بگذارم؟ فقط من سعى مى کنم کوچکترین کارهاى آنان را انجام بدهم که درست نمى توانم.

مانع رفتن پسر‌ها به جبهه نشوید

پدران و مادران از رفتن پسرهایتان و عزیزانتان به جبهه جلوگیرى نکنید، چون چگونه مى توانید جواب زینب (س) را بدهید که داغ ۷۲ شهید را تحمل کرد. امام را دعا کنید و اگر کشته شدم در راه خدا، سلام مرا به امام برسانید و بگوئید که یک کسى هم بود که دوست داشت براى لحظه اى تورا ببیند.

آه اى امام تمام عمرم فداى یک نفس تو باد که مردم را هوشیار کردى و بیدار، که بر علیه ظلم قیام کنند درود و سلام بر تو باد.

دعا و استغفار را از یاد نبرید

برادران دعا و استغفار را از یاد نبرید که دعا سلاح مومن است و بهترین درمان هاست. برادرانم دنباله راه مرا بگیرید و سلاح مرا بردارید، چون راه من راه حسین (ع) و راه پیامبر خدا (ص) است. پدر و مادر اگر من کشته شدم دم درب حیاط را آب پاشى و جارو کن و یک پرچم سبز در خانه بزن و چراغانى کن مادر و اگر جسد مرا آوردید پرچم کشورم را دور تابوتم بکشید، چون به ظالمان باید فهماند ما به جز راه خدا راه دیگرى نرفته‌ایم.

دنیا زندان مومن است و از چه زندانى خیر و خوشى آید باید از زندان رها شد. امام صادق (ع)

دیگر حرفى براى گفتن ندارم خدا یار و نگهدار شما‌ها باد.

والسلام احمد قلیچى