زندگی‌نامه شهید اسدالله آزاد رنجبر؛ جوانی ساده‌زیست، پرتلاش و وفادار به تکلیف

شهید اسدالله آزاد رنجبر، متولد ۱۳۴۵ در روستای نجم‌آباد ساوجبلاغ، جوانی سختکوش، مهربان و یاری‌رسان بود که پس از گذراندن دوران کودکی ساده و پاک روستایی، برای کمک به خانواده پا به میدان کار گذاشت و سپس در لباس مقدس سربازی در جبهه‌های دفاع مقدس خدمت کرد. او سرانجام در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۶۶، هنگام انجام مأموریت تدارکاتی در جاده اهواز–اندیمشک، بر اثر سانحه رانندگی به شهادت رسید.

کد خبر: ۶۱۸۲۲۶

شنبه - ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۵ / 1405 05 February

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید اسدالله آزاد رنجبر در سال ۱۳۴۵ هجری شمسی در روستای نجم‌آباد از توابع شهرستان ساوجبلاغ، در خانواده‌ای متدین، زحمتکش و از قشر محروم جامعه دیده به جهان گشود. خانواده‌ای که با وجود امکانات اندک، سرشار از ایمان، محبت و همبستگی بود و فرزندان خود را با آموزه‌های اسلامی، اخلاقی و انسانی پرورش می‌داد. اسدالله در چنین محیطی نخستین درس‌های زندگی را آموخت؛ درس‌هایی از جنس صداقت، تلاش، قناعت و احترام.

کودکی او همچون بسیاری از کودکان روستایی، در میان طبیعت پاک نجم‌آباد سپری شد. هوای صاف روستا، صمیمیت مردم و فضای سالم زندگی، بستری مناسب برای تربیت و شکل‌گیری شخصیت او فراهم آورد. والدینش که انسان‌هایی مؤمن و سختکوش بودند، تلاش می‌کردند فرزندان خود را با ارزش‌های اخلاقی و روحیه مسئولیت‌پذیری بزرگ کنند. اسدالله نیز از همان سال‌های نخست زندگی، احترام، ادب و مهربانی را سرلوحه رفتار خود قرار داد و نزد اطرافیان به اخلاق نیک شناخته می‌شد.

با رسیدن به سن تحصیل، وارد دبستان شد و تحصیلات ابتدایی را آغاز کرد. هرچند درس‌خوان بود و علاقه داشت ادامه دهد، اما شرایط اقتصادی خانواده و مشکلات معیشتی، مانع ادامه تحصیل او شد. ناچار پس از پایان دوره ابتدایی، مدرسه را ترک کرد تا برای کمک به خانواده وارد میدان کار شود. این تصمیم برای نوجوانی کم‌سن‌وسال آسان نبود، اما روحیه مسئولیت‌پذیر و عشق به خانواده، او را به پذیرش این مسیر واداشت.

دوران نوجوانی و جوانی اسدالله در کار، تلاش و یاری پدر برای اداره امور زندگی سپری شد. او همواره در اندیشه سبک‌کردن بار مشکلات خانواده بود و با وجود سختی‌های زیاد، هیچ‌گاه لب به گلایه نمی‌گشود. صداقت، پشتکار و روحیه مهربان او باعث شده بود که در میان اهالی روستا محبوب و مورد احترام باشد. دوستان و آشنایانش او را جوانی آرام، متواضع و قابل اعتماد می‌دانستند که همواره آماده کمک به دیگران بود.

با رسیدن به سن قانونی، نوبت انجام خدمت مقدس سربازی فرا رسید. او بدون هیچ تعلل و با روحیه‌ای مسئولانه، خود را به حوزه وظیفه معرفی کرد و دوره‌های آموزشی نظامی را پشت سر گذاشت. پس از آموزش، به مناطق عملیاتی اعزام شد؛ جایی که جبهه‌ها به حضور نیروهای جوان، پرانرژی و متعهدی چون او نیاز داشتند.

اسدالله مانند بسیاری از هم‌نسلان خود، با اعتقاد قلبی به انجام وظیفه و دفاع از کشور در جبهه حضور یافت. در همان آغاز حضور در مناطق جنگی، روحیه مسئولیت‌پذیر، صداقت و پشتکار او مورد توجه فرماندهان قرار گرفت و به بخش‌های مختلف جبهه اعزام شد. با گذشت زمان، بیشتر فعالیت او در واحد تدارکات شکل گرفت؛ واحدی که نقش مهم و حیاتی در پشتیبانی از رزمندگان خط مقدم داشت. او با تمام وجود تلاش می‌کرد تا نیازهای رزمندگان را فراهم کند و امکانات ضروری را به موقع به خطوط عملیاتی برساند؛ زیرا باور داشت هر قدمی که برای تسهیل امور رزمندگان برداشته شود، اقدامی مؤثر و ارزشمند است.

دوستان و همرزمانش از او به عنوان جوانی صادق، وظیفه‌شناس، پرانرژی و مهربان یاد می‌کردند. در سخت‌ترین شرایط، روحیه‌ای آرام و لبخندی همیشگی داشت. کمک به دیگران، گذشت و فروتنی از ویژگی‌هایی بود که او را محبوب و دوست‌داشتنی می‌کرد و همین خصال نیک، او را به چهره‌ای محبوب در میان هم‌رزمان تبدیل کرده بود.

خدمت او در بخش تدارکات با تمام دشواری‌ها ادامه یافت. جابه‌جایی تجهیزات، انتقال مهمات، رساندن آب، غذا و نیازهای اولیه رزمندگان در جبهه، وظایف مهمی بود که او با دقت و احساس مسئولیت انجام می‌داد. اسدالله هیچ‌گاه کار خود را کم‌اهمیت نمی‌دانست و یقین داشت که هرکس در هر بخش، سهمی در دفاع و ایستادگی دارد.

سرانجام در روز ۲۱ اردیبهشت ۱۳۶۶، هنگامی که برای انجام مأموریت تدارکاتی در جاده اهواز – اندیمشک در حرکت بود، سانحه‌ای ناگهانی رخ داد. تصادف خودرو و ضربه شدید وارد شده، سبب شد که این سرباز مؤمن و پرتلاش به فیض شهادت نائل آید. پایان زندگی زمینی او تلخ و غم‌انگیز بود، اما مسیر زندگی‌اش که با ایمان، مسئولیت‌پذیری، صداقت و خدمت همراه بود، یاد و نام او را ماندگار کرد.

پیکر پاک شهید اسدالله آزاد رنجبر در زادگاهش، نجم‌آباد ساوجبلاغ، به خاک سپرده شد؛ جایی که کودکی‌اش آغاز شد و زندگی‌اش معنا گرفت. امروز مزار او محل احترام اهالی منطقه است و یاد و نامش همچون جوانی پاک‌سرشت و فداکار زنده مانده است.

انتهای پیام/