خاطرات/ جا مانده از رفتگان

همرزم شهید سردار سرلشگر حاج «حسین بصیر» می‌گوید: من خسته و تنها شده‌ام؛ دلم گرفته؛ دوستانم همه رفتند و عزیزانم مرا تنها گذاشتند. شما نمی‌گذارید که به آنان ملحق شوم. همین شعار‌ها و دعا‌های شماست که مرا از آنان جدا کرده است.

کد خبر: ۶۱۷۹۰۴

سه‌شنبه - ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۵ / 1405 01 February

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید سردار سرلشگر «حاج حسین بصیر» بیست و چهارم فروردین ۱۳۲۲، در شهرستان فریدونکنار به دنیا آمد. پدرش محمد حسن نام داشت. از سوی سپاه وارد جبهه شد و در تاریخ دوم اردیبهشت ۱۳۶۶، در ماووت بر اثرجراحات وارده به بدن به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای معصوم زاده شهرستان فریدونکنار به خاک سپرده شد.

چند خاطره از همرزم شهید سردار سرلشگر حاج «حسین بصیر»:

سال ۱۳۶۴ در مازندران و فریدونکنار شایع شد که حاج بصیر به شهادت رسید مطرح شدن این موضوع در صبحگاه سپاه مازندران به این شایعه قوت بخشید. اما بسیجیان فریدونکنار در یک شب که برای اقامه نماز مغرب و عشا به مسجد جامع شهر رفته بودند با خبر شدند که حاجی به فریدونکنار آمده است.

آنها با سردادن شعار‌های حماسی به سوی منزل حاجی حرکت می‌کنند. در بین راه عده‌ای از مردم نیز به آنها پیوستند تا به خانه حاجی رسیدند و شعار می‌دادند «حاجی سرت سلامت» جمعیت گرداگرد حیاط خانه به یاد شهیدان جنگ اقدام به نوحه سرایی کردند.

سپس حاجی شروع به سخنرانی کردند و با ذکر آیه‌ای از قرآن مجید تشکر از حضار در حالی که قطرات اشک در چشمانش حلقه زده بود، گفت:‌ای عزیزان من! نور چشمان من! چرا شعار سرت سلامت می‌دهید.

من خسته و تنها شده‌ام؛ دلم گرفته؛ دوستانم همه رفتند و عزیزانم مرا تنها گذاشتند. شما نمی‌گذارید که به آنان ملحق شوم. همین شعار‌ها و دعا‌های شماست که مرا از آنان جدا کرده است.

انتهای پیام/