«محمدرضا» عاشق امام بود و کربلای حسین

شهید «محمدرضا نجاریان» پنجم شهریور ۱۳۴۷ در گرگان به دنیا آمد. صبور بود و مهربان، مرتب و منظم، باایمان و باگذشت. وقتی درخواستی داشت باید عملی می‌شد. حجب و حیای خاصی داشت و عاشق امام(ره) بود و کربلای حسین(ع). سرانجام بیست و یکم دی‌ماه ۱۳۶۵ به شهادت رسید.

کد خبر: ۶۱۷۷۲۳

يکشنبه - ۳۰ فروردين ۱۴۰۵ / 1405 30 January

به گزارش نوید شاهد سمنان، حاج غلامحسین پدر محمدرضا، نجار ماهری بود و اصلاً شهرت نجاریان به همین منظور روی آن‌ها بود. نجاری حرفی موروثی در بین طایفه آن‌ها بود. «شهید محمدرضا نجاریان» پنجم شهریور ۱۳۴۷ در گرگان به دنیا آمد. پس از گذراندن دوران ابتدایی و راهنمایی از آنجا که او نیز علاقه زیادی به نجاری و کار‌های فنی داشت، پا در هنرستان فنی شهید نصیری گرگان گذاشت و در رشته صنایع چوب مشغول به تحصیل شد. همان زمان یک ماشین چوبی ساخت که به راحتی نمی‌شد تشخیص داد اسباب بازی است یا واقعی.

عاشق امام بود و کربلا

بعد‌ها نیز در کنار پدر با علاقه و جدیت فراوان ظرافت‌های این هنر را یاد گرفت؛ اما با اوج‌گیری جنگ تحمیلی، وارد بسیج شد و فعالیت‌های چشم‌گیری در پایگاه داشت. بعد از گذراندن دوره‌های آموزشی اعم از نظامی و امدادگری پا در مناطق جنگی گذاشت.

صبور بود و مهربان، مرتب و منظم، باایمان و باگذشت. وقتی درخواستی داشت باید عملی می‌شد. حجب و حیای خاصی داشت و عاشق امام(ره) بود و کربلای حسین(ع).

علاقه‌مند به ورزش بود و اوقات فراغتش را باشگاه می‌رفت و در رشته مهارت‌های رزمی به کمربند مشکی دست یافت. علاقه‌مند به تحصیل هم بود؛ اما با شروع جنگ، دانشگاه جبهه را بر تحصیل ترجیح داد.

او که مجرد بود و فرزند سوم خانواده، دویست و سی و یک روز افتخار حضور در جبهه‌های حق علیه باطل را داشت و سرانجام در عملیات کربلای پنج با اصابت ترکش به سینه، معراجش را آغاز کرد و در بیست و یکم دی‌ماه ۱۳۶۵ در زمره افلاکیان درآمد. پیکر پاکش بعد از انتقال به شهرستان گرگان و تشییع باشکوه در گلزار شهدای امامزاده عبدالله(ع) این شهر به خاک سپرده شد.

انتهای متن/